ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ

Σήμερα το τελευταίο χειροκρότημα για την Άννα Καλουτά!

2010-04-20T12:14:00.001+03:00

Εφυγε μία από τις μεγάλες πρωταγωνίστριες της επιθεώρησης, σουμπρέτα με όλη τη σημασία της λέξεως. Η κηδεία της Αννας Καλουτά θα γίνει σήμερα Τρίτη, στις 3 μ.μ. στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας.
Τη χαρακτήρισαν «βασίλισσα της επιθεώρησης» και δικαίως. «Δεν θα σε αφήσω να παίξεις ώσπου να αγοράσω και το τρίτο μου σπίτι» της είχε πει χαριτολογώντας η άλλη μεγάλη, η Ζαζά Μπριλάντη, όταν προείδε το μεγάλο ταλέντο της.
Η Ειρήνη-Αννα Καλουτά «ταξίδεψε» για να συναντήσει την αδερφή της Μαρίκα, που έφυγε πριν από έξι χρόνια. «Ηρθε η ώρα να πάω να τη βρω» έλεγε συχνά. Εφυγε πλήρης ημερών και «πλήρους διαύγειας», όπως μας είπε ο κ. Κατσάνης, μαθητής της στη σχολή του Μουσικού Θεάτρου του Μενέλαου Θεοφανίδη, με τον οποίο είχαν σχέση μάνας - γιου.

Δόξαζε τον Θεό και έκανε τον σταυρό της, γιατί όπως έλεγε: «Μου χάρισε μακροημέρευση, δόξα και υγεία». Εφυγε κλείνοντας σχεδόν έναν αιώνα ζωής και πήρε μαζί της μία ολόκληρη εποχή, αυτή της παλιάς, καλής επιθεώρησης, δοξασμένη και με την αγάπη του κόσμου να την ακολουθεί.

Την τελευταία φορά που έκλαψε από συγκίνηση ήταν όταν πληροφορήθηκε ότι το θέατρο του Νέου Κόσμου θα πάρει το όνομά της. Σχεδόν κατάκοιτη, ήταν αδύνατον να παραβρεθεί.
«Της διάβασα δυνατά το σχετικό δημοσίευμα της “Espresso” και μετά της το έδωσα. Αν βλέπατε με τι χαρά το κοιτούσε!» μας είπε ο Πάνος Κατσάνης. Ηθελε να σηκωθεί και να πάει να ευχαριστήσει τον δήμαρχο, τον Νικήτα Κακλαμάνη, που με δική του πρωτοβουλία έγινε το θέατρο. Ηταν δωρήτρια σώματος, κανείς δεν το γνώριζε αυτό. Τα σοβαρά προβλήματά της υγείας της ξεκίνησαν τον περασμένο Αύγουστο, όταν παραπονέθηκε για πόνους και αδιαθεσία. Κάποιες φορές χρειάστηκε να μπει σε νοσοκομείο, το μεγαλύτερο διάστημα όμως αντιμετώπιζε τα προβλήματά της στο σπίτι. Ο γιατρός την επισσκεπτόταν σχεδόν καθημερινά. Τους τελευταίους μήνες κυκλοφορούσε στο διαμέρισμά της με τη βοήθεια του “Π”, αφού δεν είχε τη δύναμη να στηριχτεί καλά στα πόδια της. Και τις τελευταίες ημέρες δεν μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι.
Το καλοκαίρι του 2008 πρόλαβε να ανεβεί στη σκηνή του Ηρωδείου με τον Λάκη Λαζόπουλο στην παράσταση του Σταμάτη Κραουνάκη. Μαζί με τους δύο καλλιτέχνες τραγούδησε το «Ευζωνάκι γοργό», ενώ οι θεατές χειροκροτούσαν όρθιοι. «Ολους τους καλλιτέχνες τους ακολουθούν οι επιτυχίες τους, ένας ρόλος ή ένα τραγούδι. Εμένα με ακολουθεί η φουστανέλα» είχε πει με τον δικό της, μοναδικό τρόπο η ηθοποιός.
«Η Αννα παντρεύτηκε το θέατρο, τα έδωσε όλα»

Ο Λάκης Λαζόπουλος αλλά και ο Σταμάτης Κραουνάκης, από τη νέα γενιά των δημιουργών, τίμησαν την προσφορά της Αννας Καλουτά στο μουσικό θέατρο. Τη θεωρούσαν «σημαντική στο είδος της», γι’ αυτό της ανέθεσαν να κάνει φινάλε στην παράσταση στο Ηρώδειο τον Ιούλιο του 2008 (ένα αφιέρωμα στην επιθεώρηση).

Η Ζωζώ Σαπουντζάκη δήλωσε στην «Espresso»: «Πέθανε ευτυχισμένη γιατί ήταν κοντά στον άνθρωπο που τον θεωρούσε γιο της. Την κράτησε με αξιοπρέπεια, την ξεκούρασε. Την Αννα τη θαύμαζα από μικρό παιδί στη Θεσσαλονίκη. Οταν πρωτοπήγα στο “Παλλάς”, 14 χρόνων, είχε έρθει χωρίς τη Μαρία με τον θίασό της εκεί. “Θεέ μου τι όμορφη που ήταν! Ας γινόμουν κι εγώ σαν κι αυτή!” είπα. Μετά, βέβαια, δουλέψαμε πάρα πολύ μαζί. Η Αννα “παντρεύτηκε” το θέατρο, τα έδωσε όλα. Ο,τι είχε και δεν είχε».
Η Δέσποινα Στυλιανοπούλου πρωτοβγήκε στο θέατρο στα χέρια τους, στο «Αννα και Μαρία Καλουτά» και στο έργο «Της φυλακής τα σίδερα» με είκοσι πρωταγωνίστριες επί σκηνής. Ανάμεσά τους η Μπελίντα και η Ρένα Βλαχοπούλου.

«Με αποκαλούσε “Φουφούκα”. Ηταν η πρώτη μου δασκάλα στα χορευτικά νούμερα. Δεν ήταν αυστηρή, αλλά επέμενε. “Αν δεν το μάθεις, θα βγάλω το παπούτσι”, μου φώναζε. Ηθελε πάντα να πηγαίνω στο καμαρίνι της και να τη χτενίζω» μας είπε και συμπλήρωσε: «Ράγισε η καρδιά μου! Στη κηδεία της Μαρίας με κρατούσε αγκαζέ, έκλαιγε και μου έλεγε: “Σ’ εμένα ποιος θα είναι δίπλα μου;” Πέρασα την ωραιότερη εποχή δουλεύοντας κοντά τους. Μετά τις παραστάσεις πηγαίναμε στο εξοχικό τους σπίτι στην Ακράτα, όπου μας περίμενε ο σύζυγος της Μαρίας και μας τα είχε όλα έτοιμα γιατί ήμασταν κουρασμένες».

Ο χορευτής Δημήτρης Ιβάνοφ μαζί με την παρτενέρ του Νατάσα ήταν πάντα το χορευτικό ζευγάρι στις παραστάσεις των αδελφών Καλουτά αμέσως μόλις επέστρεψαν από την Αφρική, ενώ δίδασκαν και μαζί στο Μουσικό Θέατρο του Θεοφανίδη. «Ηταν η τελευταία μεγάλη κυρία της επιθεώρησης. Μέχρι πρόσφατα τη συναντούσα και μιλούσαμε πάντα για το θέατρο. Δεν έλεγε τίποτα άλλο. Η Αννα αρρώστησε όταν έχασε το “Καλουτά”, πικράθηκε όσο δεν μπορείτε να φανταστείτε! Αγαπούσε τους νέους, και τον Νίκο Σταυρίδη οι δύο αδελφές τον έβγαλαν στο σανίδι. Κάναμε μαζί τα “Φώτα της ράμπας” και πολλά τηλεοπτικά δρώμενα» δήλωσε στην «Espresso».

Espressonews.gr

"'Εφυγε" ο ζεν πρεμιέ του κινηματογράφου Γιώργος Καμπανέλλης

2010-01-05T10:27:00.000+02:00

Ενας από τους πρώτους ζεν πρεμιέ της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου έχασε τη μάχη με το θάνατο. Ο ηθοποιός Γιώργος Καμπανέλλης έφυγε από τη ζωή την Κυριακή, σε ηλικία 80 χρόνων, αθόρυβα όπως και έζησε. Υπήρξε αδερφός του διακεκριμένου θεατρικού συγγραφέα Ιάκωβου Καμπανέλλη. Αν και είχε απομακρυνθεί από τον χώρο του θεάματος εδώ και αρκετά χρόνια, υπήρξε ιδιαίτερα αγαπητός και η είδηση του θανάτου του προκάλεσε θλίψη στους συναδέλφους του. Ανθρωπος διακριτικός, διατήρησε το ίδιο χαμηλό προφίλ σε όλη τη διάρκεια της ζωής και της καριέρας του, την οποία εγκατέλειψε νωρίς. Αναδείχθηκε κυρίως μέσα από ρόλους ζεν πρεμιέ με συμπρωταγωνίστριες την Γκέλυ Μαυροπούλου, την Ελένη Ζαφειρίου, τη Μέμα Σταθοπούλου, τη Μάρθα Βούρτση, τη Ματίνα Καρρά, την Εφη Οικονόμου και πολλές άλλες ηθοποιούς.

Η Γκέλυ Μαυροπούλου, στο πλευρό της οποίας έκανε το ντεμπούτο του ο Γιώργος Καμπανέλλης στην ταινία «Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται», συγκλονίστηκε όταν πληροφορήθηκε την είδηση θανάτου του ηθοποιού. «Υπήρξε ένα πολύ ωραίο αγόρι και ένας ευγενέστατος άνθρωπος. Είχε αρχές και πιστεύω τα οποία τηρούσε ανελλιπώς από την πρώτη ημέρα που βγήκε στη σκηνή. Και το απέδειξε: δεν αναμείχτηκε ποτέ σε σκάνδαλα και σαχλαμάρες. Τον αγαπούσα πάρα πολύ. Είχαμε συνεργαστεί και στο θέατρο, στην περιοδεία που έκανα με δικό μου θίασο. Αν και δεν τον συναντούσα, μιλούσαμε μόνο στο τηλέφωνο, ήταν πάντα στη σκέψη μου» αναφέρει στην «Espresso» η γνωστή ηθοποιός.

Ο Γιώργος Καμπανέλλης γεννήθηκε στη Νάξο το 1930. Ο «Πύργος των ιπποτών», που γυρίστηκε το 1952, υπήρξε από τις πρώτες κινηματογραφικές ταινίες του ηθοποιού. Ακολούθησαν τα φιλμ «Δοκιμασία», «Θέλω να ζήσω στον ήλιο», «Κάνε τον πόνο μου χαρά», «Το σπίτι των ανέμων», «Κυριακάτικοι ήρωες», «Γλέντι, λεφτά κι αγάπη» κ.ά.

«Ο Γιώργος Καμπανέλλης υπήρξε γόης για την εποχή του. Ψηλός, αδύνατος, με πολύ ωραίο στιλ. Εγκατέλειψε γρήγορα το επάγγελμα του ηθοποιού και ασχολήθηκε με άλλα πράγματα» θυμάται η Αννα Φόνσου.

Η κηδεία του Γιώργου Καμπανέλλη θα γίνει την Πέμπτη 7 Ιανουαρίου, στις 3 μ.μ., στο νεκροταφείο της Νέας Φιλαδέλφειας.
Espressonews.gr

ΜΕΡΙΚΟΙ ΤΟ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΚΡΥΟ

2009-12-10T16:07:00.000+02:00

Είδος: Μιούζικαλ
Παραγωγής: 1962 - Φίνος Φιλμ
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 1962
Διάρκεια: 89′
Χρώμα: Έγχρωμη
Εισητήρια: 212.247 στην 1η προβολή (1η από 82)
Σενάριο: Γιάννης Δαλιανίδης
Σκηνοθεσία: Γιάννης Δαλιανίδης
Βοηθός Σκηνοθέτης: Γ. Πετρίδης, Παύλος Τάσιος
Δ/ντής Παραγωγός: Μάρκος Ζέρβας
Βοηθός Δ/ντης Παραγωγός: Παντελής Παλιεράκης
Δ/ντής Φωτογραφίας: Νίκος Δημόπουλος
Βοηθός Δ/ντή Φωτογραφίας: Γ. Πετρίδης, Παύλος Τάσιος
Σκηνογράφος: Μάρκος Ζέρβας
Φωτογράφος: Γιάννης Σαββουλίδης
Μοντάζ: Πέτρος Λύκας
Μουσική Σύνθεση: Μίμης Πλέσσας
Μουσική Εκτέλεση: Μανώλης Χιώτης (μπουζούκι)
Μηχανικός Ήχου: Μικές Δαμαλάς
Φροντιστής: Παντελής Παλιεράκης
Μακιγιάζ: Νίκος Ξεπαπαδάκος
Χορογραφίες: Μανώλης Καστρινός
Χορευτές: Φώτης Μεταξόπουλος, Βέρα Κρούσκα, Μ. Κουτσόκωστα, Αντώνης Μανούσης, Δημήτρης Σταγιάς, Τάκης Κυριακόπουλος, Γ. Φουτζτζίδης, Νάντια Μαυρίδου, Γιάννης Σκώκος.
Πρωταγωνιστές: Ντίνος Ηλιόπουλος, Ζωή Λάσκαρη, Ρένα Βλαχοπούλου, Μάρθα Καραγιάννη, Κώστας Βουτσάς, Βαγγέλης Βουλγαρίδης, Χλόη Λιάσκου, Κώστας Δούκας, Τζόλυ Γαρμπή, Γιάννης Βογιατζής, Περικλής Χριστοφορίδης, Δημήτρης Καλλιβωκάς, Αλέκος Τζανετάκος, Νικήτας Πλατής, Γιώργος Κωνσταντίνου, Δημήτρης Μπισλάνης, Γιώργος Γρηγορίου, Μίμης Θειόπουλος, Βίκτωρ Παγουλάτος, Έφη Καραϊσκάκη, Δημήτρης Ντάρλας, Χριστόφορος Νάκας.

Ο Λάκης, υπάλληλος σε τράπεζα, ταλαιπωρεί την αρραβωνιαστικιά του διότι οι αρχές του δεν του επιτρέπουν να την παντρευτεί προτού αποκαταστήσει τις τρεις αδελφές του. Οι δύο μικρότερες θα γνωρίσουν δύο νεαρούς και θα τους ερωτευτούν. Η μεγαλύτερη όμως , επειδή αγαπάει κάποιον, απορρίπτει κάθε μνηστήρα που της παρουσιάζουν. Ο Λάκης πιέζεται αφόρητα από τους τέσσερις αδελφούς της αγαπημένης του για να οριστεί ο γάμος τους. Βεβαίως στο τέλος, όλοι θα αποκατασταθούν και θα γνωρίσουν την ευτυχία…. ΠΗΓΗ

Σε σοβαρή κατάσταση ο ηθοποιός Αλέκος Τζανετάκος

2009-11-30T11:05:00.000+02:00

Αλλη μία «καρπαζιά» -της ζωής αυτή τη φορά- για τον πλέον δημοφιλή και αγαπητό κωμικό του παλιού, καλού ελληνικού κινηματογράφου Αλέκο Τζανετάκο. Εδώ και λίγες μέρες νοσηλεύεται με πρόβλημα υγείας στο νοσοκομείο «Σωτηρία» και δίνει τη δική του παλικαρίσια μάχη. Πρόκειται για χρόνια κατάσταση, που τις τελευταίες ημέρες επιδεινώθηκε και η εισαγωγή του κρίθηκε άκρως αναγκαία. Δίπλα του οι αδερφές του και ο απλός κόσμος που του σφίγγει το χέρι και του δίνει κουράγιο. Αλλωστε, ο Αλέκος δίνει με σθένος -που πάντα τον διέκρινε- μάχη.

Η μεγάλη περιπέτεια της υγείας του εκλεκτού ηθοποιού ξεκίνησε προ τετραετίας, με μία δύσκολη εγχείρηση ανευρύσματος στην κοιλιακή αορτή που κράτησε δέκα ώρες! Ο Αλέκος Τζανετάκος δεν θέλησε ποτέ σε αυτές τις δύσκολες στιγμές να στρέψει επάνω του τους προβολείς της δημοσιότητας. Προτίμησε να μείνει στην αφάνεια και στη μοναξιά του. Η μοίρα στάθηκε σκληρή απέναντί του. Πρόσφατα παρουσιάστηκε πρόβλημα στο αίμα του και μεταφέρθηκε για νοσηλεία στο «Σωτηρία». Οι γιατροί δείχνουν αισιόδοξοι και πιστεύουν ότι θα το ξεπεράσει σύντομα.

Στο πλευρό του από την πρώτη στιγμή οι αδερφές του Κατερίνα και η γνωστή επίσης ηθοποιός Νινή Τζάννετ, η οποία δήλωσε στην «Espresso»: «Ο αδερφός μου έχει παίξει σε 250 περίπου ταινίες και σε πολλά θεατρικά έργα. Και όμως, οι ιθύνοντες της τηλεοράσεως με το πέρασμα του χρόνου, παρά το γεγονός ότι ο Αλέκος λατρεύτηκε όσο λίγοι καλλιτέχνες από το κοινό, τον αγνόησαν. Πέρασε δύσκολες ώρες ο Αλέκος, αλλά δεν το έβαλε κάτω. Και κυρίως, δεν συμβιβάστηκε με τα διάφορα “κυκλώματα”. Ξέρεις τι έλεγε πάντα ο αδερφός μου; “Δεν θα με στύψουν σαν λεμονόκουπα. Θα τους στύψω εγώ!”».

Βαθιά αξιοπρεπής άνθρωπος, αυτάρκης στην περηφάνια του, δεν θέλησε ποτέ να πει κουβέντα για... φίλους που τον αγνόησαν στον Γολγοθά ττου προσωπικού του δράματος με την κλονισμένη υγεία του. Αλλωστε, στη μακρά καλλιτεχνική του πορεία δεν βρέθηκε συνάδελφός του να παραπονεθεί ότι ήρθε ποτέ σε σύγκρουση μαζί του. Για όλους είχε πάντα μία καλή κουβέντα. Και απέδιδε ζωντανά την προσωπικότητά του ο στίχος που του είχε αφιερώσει κάποτε ο αείμνηστος θεατρικός συγγραφέας, επιθεωρησιογράφος και δημοσιογράφος Παναγιώτης Παπαδούκας:

«Απ’ τους αρτίστες του ελαφρού ο πιο μπριόζος
Δυναμικός με κέφι πάντα και σκερτσόζος
Παίζει με τέχνη αληθινή,
Και μοναχός του γεμίζει τη σκηνή!»

Ο θεατρικός συγγραφέας Βύρων Μακρίδης, με τον οποίο έχει συνεργαστεί πολλές φορές στο θέατρο, πληροφορήθηκε από εμάς για την περιπέτεια της υγείας του Τζανετάκου και δεν μπόρεσε να κρύψει τη βαθιά του συγκίνηση: «Ο Αλέκος έλαμψε ως “χρυσός δεύτερος” του θεάτρου και του κινηματογράφου. Στήριζε όλους τους “πρώτους”, και ειδικά τον Κώστα Βουτσά. Συνεπής, εξαίρετος επαγγελματίας, χαρισματικός καλλιτέχνης και αγαπημένος φίλος. Του εύχομαι να γίνει γρήγορα καλά» μας δήλωσε.

Σε ένα κρεβάτι τώρα στη «Σωτηρία» ο Αλέκος Τζανετάκος, ξεχασμένος από συναδέλφους, όχι όμως και από το κοινό που τον λάτρεψε, δίνει μόνος μία δύσκολη μάχη και αναπολεί τις όμορφες ώρες που πέρασε στα πλατό και στο σανίδι του θεάτρου. Τι και αν έσβησαν τα φώτα της ράμπας; Τέτοια αστέρια λάμπουν για πάντα...
ΠΗΓΗ

Βαγγέλης Πλοιός

2009-11-25T21:29:00.000+02:00

O Βαγγέλης Πλοιός είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Γεννήθηκε στο Περιστέρι στις 13 Νοεμβρίου 1937. Σπούδασε κλασσικό μπαλέτο στη σχολή της Έλλης Ζουρούδη. Το 1953 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή του θεάτρου «Ρεξ» σε χορόδραμα της Έλλης Ζουρούδη. Διδάχτηκε υποκριτική από το Δημήτρη Ροντήρη και μαθήματα φωνητικής και σολφέζ από τον Ζοζέφ Ριτσιάρδη.
Το 1956 αποκτά την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος του ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο και αρχίζει τη θεατρική του καριέρα.
Το 1998-99 ολοκληρώνεται ο κύκλος της θεατρικής του διαδρομής στο Ηρώδειο με την κωμωδία του Αριστοφάνη Πλούτος (στο ρόλο του Βλεψείδημου).
Έχει υπηρετήσει σε όλα τα είδη θεάματος: Πρόζα, Επιθεώρηση, Οπερέτα, Χορόδραμα, Ρεβύ πίστας, Βαριετέ, Κινηματογράφο, Τηλεόραση.
Το 1978, κατ' εντολή της ιδιωτικής σχολής Γουναράκη-Μπάξτερ, σκηνοθέτησε την Ειρήνη του Αριστοφάνη (σε παιδική διασκευή της Σοφίας Ζαραμπούκα) με πρωταγωνιστές τους λιλιπούτειους μαθητές της σχολής. Η παράσταση πραγματοποιήθηκε στο θέατρο Ακροπόλ με μεγάλη επιτυχία.
Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του πορείας συνεργάστηκε, στο θέατρο και στον κινηματογράφο, με όλους τους μεγάλους και καταξιωμένους καλλιτέχνες της εποχής του και υπήρξε αδελφικός φίλος και συνεργάτης του Ντίνου Ηλιόπουλου.
Επίσης συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με τον θεατρικό επιχειρηματία Βασίλη Μπουρνέλλη στα θέατρα : Ακροπόλ, (Ιπποκράτους) Μπουρνέλλη (Λεωφόρο Αλεξάνδρας) και Εθνικός Κήπος(Πλατεία Συντάγματος)
Περιόδευσε ανά την Ελλάδα με τον δικό του θίασο, αλλά , και με άλλους θιάσους σαν βασικό στέλεχος. Επίσης περιόδευσε στην Κύπρο και στην Αίγυπτο.
Πρόσφατη τηλεοπτική εμφάνιση -με μεγάλη ερμηνευτική επιτυχία- έκανε στην σειρά Στο παρά πέντε.(ερμήνευσε τον πατέρα του δολοφόνου, στο γηροκομείο)
Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Ρία Δελούτση απ’ το 1970 και έχουν ένα γιό, το Γιώργο Πλοιό.
Τον Απρίλιο του 2007 ήρθε στον κόσμο και το πρώτο τους εγγονάκι, ο Βαγγελάκης τζούνιορ και στις 8 Δεκεμβρίου 2008 ήρθε και το δεύτερο εγγονάκι, η μικρούλα Ελευθερία - το όνομα της γιαγιάς.

Φιλμογραφία

Η θεία απ΄ το Σικάγο (1956, Φίνος Φίλμ, σκηνοθεσία Αλέκος Σακελλάριος).
Ένας ήρως με παντούφλες (1956, Άνζερβος φίλμ, σκηνοθεσία Α. Σακελλάριος )
Της νύχτας τα καμώματα (1957, Τζάλ φίλμ, σηνοθεσία Τζανής Αλιφέρης)
Το μυστικό της κατηγορούμενης (1957, Νόβακ φίλμ, σκηνοθεσία Νόβακ)
Το κορίτσι της αμαρτίας .... Κώστας (1958, Δ. Αθανασιάδης, σκηνοθεσία Δ. Αθανασιάδης)
Ερωτικά σκάνδαλα (1958, Δ. Αθανασιάδης, σκηνοθεσία Δ. Αθανασιάδης )
Κρουαζιέρα στη Ρόδο 1959, Μέρ φίλμ (Μεραβίδης) σκηνοθεσία Γ. Δαλιανίδης)
Ραντεβού στην Κέρκυρα (1959, Ολύμπια φίλμ, σκηνοθεσία Ντίμης Δαδήρας)
Τρεις μάγκες στο Παρθεναγωγείο (1959, Αθανασιάδης φίλμ, σκηνοθεσία Δ. Αθανασιάδης)
Ο Θύμιος τα 'κανε θάλασσα .... Ντίνος (1959, Αφοί Καρατζόπουλοι, σκηνοθεσία Α. Σακελλάριος )
Ο Μιχάλης ο Σκιαθίτης (1960, Green Park Projection, σκηνοθεσία Jon Hegram)
Αγαπούλα μου (1960, Αθανασιάδης φίλμ )
Ο αντάρτης του βάλτου (1962) Αθανασιάδης φίλμ )
Ήρθες αργά .... Απόστολος (1961) Μέρ φίλμ Σκηνοθεσία :Μ. Πλυτά
Έξυπνοι και κορόιδα .... Χρήστος (1962 Αθηνά φίλμ (Θ.Σύλλιας), σκηνοθεσία Χ. Αποστόλου)
Οι άσσοι της τράκας (1962 Σαμπατάκος Νίκος, σκηνοθεσία Γλυκοφρύδη)
Ο διαιτητής (1963 Σπέντζος φίλμ, σκηνοθεσία Φ. Φιλαχτός)
Η καρδιά της μάνας (1963 Σαμπατάκος Νίκος, σκηνοθεσία Ερ. Θαλασσινός)
Ήταν όλοι τους κορόιδα(1964 Σαμπατάκος Νίκος, σκηνοθεσία Ερ. Θαλασσινός )
Ο θαλασσόλυκος(1964 Σαμπατάκος Νίκος, σκηνοθεσία Κ. Χατζηχρήστος)
Είναι βαρύς ο πόνος μου (1965 Σαμπατάκος Νίκος, σκηνοθεσία Χ. Αποστόλου)
Κάλιο πέντε και στο χέρι .... Φάνης (1965 Κουρουνιώτης, σκηνοθεσία Ερ. Θαλασσινός )
Παράνομοι πόθοι (1966 Τζάλ φίλμ, σκηνοθεσία Παύλος Τάσιος)
Πλήγωσες την αγάπη μου (1966 ΓΟΥΝΑΡΗΣ φίλμ, σκηνοθεσία Μ. Νικολόπουλος)
Πατέρα κάτσε φρόνιμα (1967 Καραγιάννης-Καρατζόπουλος, σκην: Κ. Καραγιάννης)
Η κοροϊδάρα ......Ντούλης (1967 Καραγιάννης-Καρατζόπουλος, σκην: Κ. Καραγιάννης )
Ο Ανακατωσούρας .... φίλος (1967 Ρουσόπουλος-Λαζαρίδης-Σαρρής, σκην: Γ. Λαζαρίδης)
Ο πιο καλός ο μαθητής (1968 Καραγιάννης-Καρατζόπουλος, σκην: Κ. Καραγιάννης)
Ποιός Θανάσης .... Αλέκος (1969 Φίνος Φίλμ, σκηνοθεσία: Θ. Βέγγος)
Ο Σταύρος είναι πονηρός (1970 Ν. Παπαδόπουλος, σκηνοθεσία: Ο. Κωστελέτος)
Ένας ξένοιαστος παλαβιάρης (1971 Φίνος Φίλμ, σκηνοθεσία: Ερ.Θαλασσινός)
Η κόμισσα της Κέρκυρας....το ντράμερ (1971, Φίνος Φίλμ, σκηνοθεσία Α. Σακελλάριος )
Οι απάνθρωποι (1972, Καραγιάννης-Καρατζόπουλος, σκην. Παύλος Φιλίππου)
Παρθενική σάρκα (1974, Arge film Γεωργιάδης)

Επίσης, συμμετείχε και σε πολλές βιντεοταινίες με τον Κώστα Βουτσά, τη Ρένα Βλαχοπούλου, τον Πάνο Μιχαλόπουλο, Το Γιάννη Γκιωνάκη κ.ά.

Τηλεοπτικές σειρές

Από την κωμωδία στο δράμα (ΕΡΤ)
Απ' τον παππού στον εγγονό(ΥΕΝΕΔ)
Ο Ντίνος στη χώρα των θαυμάτων (Πισσάνος)
Τ' αστέρια λάμπουν (Αστήρ tv)
Μεθοριακός σταθμός (Κάνιστρας tv)
Η Θέμις έχει κέφια (ΕΡΤ)
Ο μικρός Αλέξης (Διας)
Αστέρια στ' αστέρια (Πισσάνος)
Ο ανθρωπάκος (Πισσάνος)
Το θέατρο της Δευτέρας(ΕΡΤ)
Αξιότιμοι κύριοι (ΕΡΤ)
Η ζωή που δεν έζησα (Παπανδρέου tv)
Μετράω στιγμές Άνωσις, Mega Channel)
Στο παρά πέντε (Άνωσις, Mega Channel)
Γοργόνες (Mega Channel)

ΠΗΓΗ

Ιάκωβος Ψαρράς

2009-11-25T21:17:00.000+02:00

Ο Ιάκωβος Ψαρράς (Νάξος, 1936 - Θεσσαλονίκη, 21 Νοεμβρίου 2006) ήταν ηθοποιός, από τις πιο σεμνές παρουσίες του θεάτρου.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Νάξο. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, με το οποίο συνδέθηκε στενά, συνεργαζόμενος για πολλά χρόνια με τους περισσότερους σκηνοθέτες και παίζοντας πολλούς ρόλους. Η πρώτη του εμφάνιση έγινε σε ηλικία 20 ετών. Από τότε και για 50 συναπτά χρόνια, υπηρέτησε το Θέατρο. Παντρεύτηκε τις ηθοποιούς Μαρούλα Ρώτα (με την οποία απέκτησε ένα παιδί) και Ιλιάνα Λαζαρίδου, με την οποία απέκτησε ένα δεύτερο παιδί. Ο Ψαρράς πέθανε το Νοέμβριο του 2006, έπειτα από εγχείριση ανοικτής καρδιάς, στην οποία υπεβλήθη σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης.

Θεατρική παρουσία

Το ντεμπούτο έγινε με το θίασο του Αλέκου Αλεξανδράκη στο έργο του Πρίσλεϊ O ανακριτής έρχεται και συνέχισε με τους θιάσους Μουσούρη, Παπά, Λαμπέτη, Μινωτή- Παξινού και πολλών μεγάλων ηθοποιών, όπως και με το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν, με το ΚΘΒΕ και με το Εθνικό (1976- 1997). Υπήρξε δάσκαλος στη Σχολή του Εθνικού. Το 1964 υπήρξε ιδρυτικό μέλος του «Αρματος Θεάτρου». Το 2000 επέστρεψε στο Εθνικό για να παίξει τον ρόλο του θεράποντα στον «Οιδίποδα». Παρέμεινε στο θέατρο μέχρι το τέλος της ζωής του. Η τελευταία του εμφάνισή έγινε στην «Ανδρομάχη» του Ευριπίδη (από την εταιρεία «Αιχμή»), που περιόδευε σε όλη την Ελλάδα έως τον Σεπτέμβριο του 2006.

Κινηματογραφική παρουσία

Στον κινηματογράφο έπαιξε σε ταινίες, όπως «Ωρες αγάπης, ώρες πολέμου», «Η δίκη των δικαστών» Εκτός από ηθοποιός, ήταν και λογοτέχνης, καθώς ασχολήθηκε και με την ποίηση. Το 1978 δημοσίευσε την ποιητική συλλογή "Μνήμες" . Τα τελευταία χρόνια έπαιξε και σε ταινίες μικρού μήκους, με πιο πρόσφατη το «Ολα πάνε ρολόι» της Σοφίας Δάντη (2002).

Τηλεόραση

Ο Ιάκωβος Ψαρράς εμφανίστηκε επίσης και με μεγάλη επιτυχία σε κωμικές αλλά και δραματικές σειρές της μικρής οθόνης. Ορισμένες τηλεοπτικές συμμετοχές του ήταν σε σειρές, όπως «Τα λιονταράκια του κυρ Ηλία» (1985), «Τρίτο στεφάνι» (1995), «Το χρώμα του φεγγαριού» (1996). Το τηλεοπτικό κύκνειο άσμα του ήταν η σειρά «Alma libre: Ελεύθερη Ψυχή».ΠΗΓΗ

Τάκης Χριστοφορίδης

2009-11-25T21:12:00.001+02:00

Ο Τάκης Χριστοφορίδης ήταν Έλληνας ηθοποιός και ξάδερφος του επίσης ηθοποιού Περικλή Χριστοφορίδη. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1914 και πέθανε στην Αθήνα το 1973 από πνευμονία που έπαθε από τις "κακουχίες" μιας σκηνής σε κάποιο γύρισμα. Έπαιζε κυρίως δέυτερους κωμικούς ρόλους και έγινε γνωστός μέσα από το ρόλο του νευρικού ή του τρελογιατρού, που είχε τικ. Ηθοποιός (μέλος του ΣΕΗ από το 1937) γόνος της γνωστής θεατρικής οικογένειας Χριστοφορίδη. Στην Αρχή της σταδιοδρομίας του συνεργάστηκε με θιάσους πρόζας και με το Εθνικό Θέατρο (1936-41). Έτσι, στην περίοδο 1939-40 εμφανίστηκε στην οπερέτα «Νυχτερίδα» που ανέβασε η Λυρική Σκηνή του Ιδρύματος. Ώς το 1945 ήταν στο «Κρατικό Θέατρο Θεσ/νίκης και στη συνέχεια ακολούθησε τον Π. Κυριακό σε περιοδεία του στην Κύπρο (1945-48).
Έπαιξε στην «Ελληνική Σκηνή» του Δ. Ροντήρη και το Θέατρο «Βέμπο» (1951-54). Από τότε άρχισε να εμφανίζεται σε χαρακτηριστικούς ρόλους με τους κυριότερους θιάσους επιθεώρησης και κωμωδίας. Συνεργάστηκε ιδιαίτερα με τον Κ. Χατζηχρήστο και πήρε μέρος, μεταξύ άλλων, στον Θίασο Κ. Στολίγκα-Μ. Θεοφανίδη, κ.ό.κ. Έπαιξε και σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες.

Επιλεγμένη Φιλμογραφία

Τα τρία μωρά (1955)... αστυνομικός
Ο γυναικάς (1957)
Λατέρνα, φτώχια και γαρύφαλλο (1957)... Βαγγέλης
Τρεις τρελοί ντεντέκτιβς (1957)
Το τρελοκόριτσο (1958)
Το νησί των γεννέων (1959)... Τζών
Ο θησαυρός του μακαρίτη (1959)
Να ζήσουν τα φτωχόπαιδα (1959)... Ηρακλής
Η μουσίτσα (1959)... Λαζαράκης
Η λίμνη των στεναγμών (Η κυρα Φροσύνη κι ο Αλλή πασάς (1959)... Σαλμπονέλ
Η Λίζα το 'σκασε (1959)... Θανάσης
Τρεις κούκλες κι εγώ (1959)... Θανάσης
Τα ντερβισόπαιδα (1960)... Πίπης
Ραντεβοού στη Βενετία(1960)... Μάριο
Το παιδί της πιάτσας (1961)
Το έξυπνο πουλί(1961)... Φιλώτας
Ο σκληρός άνδρας (1961)... αστυνομικός
Ο ταξιτζής (1962)... Θανάσης
Εταιρία θαυμάτων (1952)
Το δόλωμα (1964)... ρεσεψιονίστας ξενοδοχείου
Ο καταφερτζής (1964)
Ο θαλασσόλυκος (1964)... Σγουρός
Ήταν όλοι τους κορόιδα (1964)
Υπάρχει και φιλότιμο(1965)... Ευσταθίου
Οι στιγματισμένοι (1964)... Ιορδάνογλου
Ο τετραπέρατος (1966)
Ο παπατρέχας (1966)... Κοσμάς
Ο Μελέτης στην άμεσο δράση (1966)
Εισπράκτωρ 007 (1966)... Στέφανος
Αχ, και να'μουν άντρας (1966)
5.000 ψέματα (1966)... Διευθυντής εφημερίδας
Ένας απένταρος λεφτάς (1967)
Βοήθεια ο Βέγγος φανερός πράκτωρ 000 (1967)
Ο ναύτης του αιγαίου (1968)
Καρδιά που λύγισε απ' τον πόνο (1968)... Φίλιππος
Θέμα συνειδήσεως (1973)

ΠΗΓΗ

Κατερίνα Χέλμη

2009-11-25T19:08:00.000+02:00

Η Κατερίνα Χέλμη είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Αυγούστου 1939. Η πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο πραγματοποιήθηκε το 1957. Διαμένει μόνιμα στην Αθήνα.

Φιλμογραφία

Μπαρμπαγιάννης κανατάς 1957... Κρινιώ Βενέτη
Ερωτικές ιστορίες 1959
Έγκλημα στο Κολωνάκι 1959
Νόμος 4000 1962... Βούλα
Τα κόκκινα φανάρια 1963 ... Μαρίνα Γεωργιάδου
Χωρίς ταυτότητα (1963)... Τζένη
Ίλιγγος 1963... Λίτσα
Οι εχθροί 1965
Εις θάνατον 1967
Η αγάπη μας 1968... Εύα Τσάμη
Ζαβολιές 1969
Πυρετός στην άσφαλτο 1969
Αδυναμίες 1969 ... Άννα
Νατάσα 1970
Δεν υπάρχουν λιποτάκτες 1970
Η Μεσόγειος φλέγεται (1970)
Ο Γυρολόγος 1980
Άγγελος 1982
Η ζωή ενάμισυ χιλιάρικο 1995
Αλεξάνδρεια 2001
El Greco 2007 ... ισπανίδα αριστοκράτησσα

TV Σειρές

Οι φρουροί της Αχαΐας 1992
Αμαρτίες γονέων 1993

πηγή

Μαρία Φωκά

2009-11-23T22:54:00.000+02:00

Η Μαρία Φωκά (Αργοστόλι, 1917- Λονδίνο, 15 Ιουνίου 2001) ήταν ηθοποιός και αγωνίστρια της Αριστεράς που διακρίθηκε σε ρόλους καρατερίστας. Ήταν Πρόεδρος του ΣΕΗ (1977). Υπήρξε παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό Λυκούργο Καλλέργη. Τελευταία έπαιξε στην τηλεοπτική σειρά «Ντόλτσε Βίτα». Πέθανε στο Λονδίνο τον Ιούνιο του 2001, ύστερα από μακροχρόνια καρδιακά προβλήματα και κηδεύτηκε στο Πόρτσμουθ.

Φιλμογραφία

Η Αλίκη της σύγχρονης γενιάς (1973)
Aγάπη μου παλιόγρια (1972) .... Aριστέα
Αγάπησα μια πολυθρόνα (1971)
Ο αήττητος (1971)
Η κόμισσα της φάμπρικας (1969)
Ο μικρός δραπέτης (1969)
Ας με κρίνουν οι γυναίκες (1968)
Ένας ιππότης για τη Βασούλα (1968)
Γοργόνες και μάγκες (1968)
Γυμνοί στο δρόμο (1968)
Ο Μικές παντρεύεται (1968) .... Παρδάλογλου
Θύελλα στο σπίτι των ανέμων (1968)
T'αδέλφια μου (1966)
Τα 201 καναρίνια (1964)
Παιδί μου δεν αμάρτησα (1964)
Οικογένεια Παπαδόπουλου (1960)
Κόκκινος βράχος(1949)

Τηλεόραση

Εκμέκ παγωτό (Mega Channel,1991-1992)
Και οι τέσσερις ήταν υπέροχες (Mega Channel,1992-1993)
Ένας αξιολάτρευτος μπελάς (Mega Channel,1994-1995)
Ντόλτσε Βίτα (Mega Channel,1995-1997)

ΠΗΓΗ

Γιάννης Φύριος

2009-11-23T22:49:00.000+02:00

Ο Γιάννης Φύριος ήταν Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε το 1914 στην Άνδρο και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Διονύση Δεβάρη, παλιού ηθοποιού του διάσημου σκηνοθέτη Κωνσταντίνου Χριστομάνου. Εμφανίστηκε στο θέατρο το 1937. Το 1952 πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο με την ταινία του Στέλιου Τατασόπουλου "Μαύρη γη", μαζί με τους Γιώργο Φούντα, Φρόσω Κοκκόλα κ.α. Συμμετείχε και σε τηλεοπτικές σειρές. Ο Γιάννης Φύριος πέθανε τον Απρίλιο του 2007. Ετάφη στο Νεκροταφείο του Ζωγράφου.

Φιλμογραφία

Πολιτικη κουζίνα (2003) [Αλεκάκης]
Κύριε καθηγητά που... κοιμηθήκατε χθες; (1989)
Ο γλυκοψεύτης (1984)
Ο γύρος του θανάτου (1983) [Λιγνός]
Ρόδα τσάντα & κοπάνα νο2 (1983) [Τάσος]
Και ο πρώτος ματάκιας (1982)
Φυλακές ανηλίκων (1982)
Η πολιτσμάνα (1981) [(θείος)]
Κατάσκοπος Νέλλη (1981) [(λαχειοπώλης)]
Ο παλαβός κόσμος του Θανάση (1979)
Ο φαλακρός μαθητής (1979) [Οδυσσέας]
Ο θίασος (1975) [(μουσικός)]
Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ (1973)
Αναζήτησις... (1972) [(θυρωρός ξενοδοχείου)]
Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα! (1972)
Η εφοπλιστίνα (1971) [Σταύρος]
Μαντώ Μαυρογένους (1971)
Ο φαφλατάς (1971) [(κόντε) Διονύσιος Ρόζας]
Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση (1971)
Ησαΐα... μη χορεύεις (1969)
Η αγάπη μας (1968) [(θεατής που διαμαρτύρεται)]
Καπετάν φάντης μπαστούνι (1968)
Ο χαζομπαμπάς (1967)
Αχ!.. και νάμουν άντρας (1966)
Οι κυρίες της αυλής (1966)
Φως... νερό... τηλέφωνο Οικόπεδα με δόσεις (1966)
Δύσκολοι δρόμοι (1965)
Έξυπνοι και κορόιδα (1962)
Ο ταξιτζής (1962)
Νταντά με το ζόρι (1959)
Μαύρη γη (1952)

ΠΗΓΗ

Γιώργος Τσιτσόπουλος

2009-11-23T22:43:00.000+02:00

Ο Γιώργος Τσιτσόπουλος (1929- 24 Απριλίου 2006) ήταν ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Γεννήθηκε στην Αθήνα και τελείωσε τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Ξεκίνησε τη θεατρική του καριέρα στο θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη το 1955. Ο ίδιος συνήθιζε να λέει "Είμαι ο μεγάλος δεύτερος" για το σύνολο σχεδόν των υποστηρικτικών ρόλων του στη θεατρική σκηνή και τον κινηματογράφο. Είχε τιμηθεί με το βραβείο "Κάρολος Κουν" για την ερμηνεία του στο ρόλο του πάστορα Μάντερς στο έργο του Ιάκωβου Καμπανέλη "Στη Χώρα Ίψεν" που είχε ανέβει στο Ανοιχτό Θέατρο σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη. Σημαντικοί ήταν επίσης και οι ρόλοι του στο τρελλό της "Δωδεκάτης νύχτας" με τον Ευαγγελάτο στο Εθνικό, στον Φιλέα Φονγκ στο "Γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες" επίσης με τον Ευαγγελάτο, στο "Βυθό" του Γκόργκι, στο "Ματωμένο γάμο" με τους Μινωτή - Παξινού κ.ά.
Εκτός από το θέατρο, έπαιξε και στον ελληνικό κινηματογράφο και μάλιστα στη χρυσή εποχή του, πάντα σε δεύτερους ρόλους, που τον κατέστησαν και περισσότερο γνωστό, όπως στις ταινίες Ο κύριος πτέραρχος, που ως σμηνίτης ακολουθούσε τα παραγγέλματα του Κ. Χατζηχρήστου, Κάτι να καίει, Η Αλίκη στο Ναυτικό, Νύχτα γάμου, Γαμπρός απ΄ το Λονδίνο, Ο ξυπόλητος πρίγκιψ, Ξύπνα Βασίλη, Η Παριζιάνα, Όλγα, αγάπη μου, Τρελοί πολυτελείας, Τρεις κούκλες κι εγώ κ.ά.
Γενικά υπηρέτησε τη θεατρική και κινηματογραφική σκηνή με συνέπεια και ήθος. Κάτοικος Καλλιθέας, ήταν παντρεμένος και είχε ένα γιο.
Πέθανε, νικημένος από τον καρκίνο στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών σε ηλικία 77 ετών.
ΠΗΓΗ

Βασίλης Τσιβιλίκας

2009-11-22T22:25:00.000+02:00

Ο Βασίλης Τσιβιλίκας είναι ένας Έλληνας κωμικός ηθοποιός με σημαντική παρουσία στον ελληνικό κινηματογράφο, την τηλεόραση και ιδιαίτερα το θέατρο.

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1942 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν το μοναδικό αγόρι της οικογένειάς του και μεγαλύτερος από τις δύο αδελφές του. Ο πατέρας του ήταν καταστηματάρχης και εξασφάλιζε μία άνετη ζωή στην οικογένειά του.
Φοίτησε στο κολέγιο της Θεσσαλονίκης. Εκεί οι καθηγητές του τον παρότρυναν να ασχοληθεί με την υποκριτική, συμμετέχοντας αρχικά στη θεατρική ομάδα του σχολείου. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του πέρασε στην Αγγλική φιλολογία, την οποία όμως εγκατέλειψε για να κατεβεί στην Αθήνα και να ασχοληθεί επαγγελματικά πλέον με την ηθοποιία.
Μετά από μία αποτυχημένη προσπάθεια να εισαχθεί στο Θέατρο Τέχνης, σπούδασε τελικά στη σχολή υποκριτικής του Πέλου Κατσέλη.
Πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1965 στη Νέα Ιωνία. Δύο χρόνια αργότερα ο Κάρολος Κουν τον καλεί στο Θέατρο Τέχνης. Στις αρχές της δεκαετίας του 70 ξεκινά να ασχολείται με την επιθεώρηση και στα μέσα της με την πρόζα.
Η δεκαετία του 70 ήταν η περίοδος που πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο. Η πρώτη ταινία που συμμετείχε ήταν Η θεία μου η χίπισσα του Αλέκου Σακελλάριου.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Ο κύριος σταθμάρχης (1972) [Στάθης Παπούλιας]
Ο μάγκας με το τρίκυκλο (1972) [Τώνης]
Η Ρένα είναι «οφ-σάιντ» (1972) [μάνατζερ Χούλιο]
Ο κατεργάρης (1971) [Μιχάλης Ψαρέλλης]
Ζητείται επειγόντως γαμπρός (1971) [πλανόδιος μουσικός]
Η θεία μου η χίπισσα (1970) [Τζόνι]

Τηλεόραση

ΜπέϊμπιΣτάϊλ (2001)
Χάι Ροκ (έκτακτη εμφάνιση, 1992)
Βράδυα επιθεώρησης (1984)
1000 χρόνια πριν (1977)
Ατσίδες (1976)
Βίβα Κατερίνα (1973)
Εν τόύτω Νίκα (1973) [ταβερνιάρης]
Αξιωματικός υπηρεσίας (1972) [αστυνομικός]
Το θέατρο της Δευτέρας (1970)

ΠΗΓΗ

Γιώργος Τζιφός

2009-11-22T22:18:00.000+02:00

Ο Γιώργος Τζιφός (αναφέρεται και ως Γιώργος Τσιφός, 1918 - 27 Μαΐου 1986) ήταν ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου . Έπαιξε σε δεύτερους ρόλους σε κωμωδίες, όπως στο δράμα Νόμος 4000 του Δαλιανίδη, Θα σε κάνω βασίλισσα (στο ρόλο του χτίστη) και Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα στο ρόλο του σοφέρ. Το 1982 εμφανίστηκε στην ταινία Αλαλούμ με το Χάρρυ Κλυνν. Επίσης, την ίδια περίπου περίοδο πρωταγωνίστησε σε τηλεοπτική διαφήμιση γνωστού γάλακτος, με ήρωα τον μικρό Μπόμπο. Κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Φιλμογραφία

Γρανίτα από μελάνι (1983)
Αλαλούμ (1982)
Γιάννης και Μαρία (1982) TV - σειρά
Ο φαλακρός μαθητής (1979)
Ο θίασος (1975)
Dritte Grad, Der (1975) .... αστυνόμος
Οι βάσεις και η Βασούλα (1975)
Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα (1972) .... Στραβωγιαννίδης
Η Μεσόγειος φλέγεται (1970)
Ποιος Θανάσης (1969)
Το στραβόξυλο (1969)
Από λαχτάρα σε λαχτάρα (1967)
Ο μόδιστρος (1967)
Τρελός, παλαβός και Βέγγος (1967) .... διευθυντής ξενοδοχείου
Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα (1965) .... ταξιτζής
Θα σε κάνω βασίλισσα (1964) .... Βαγγέλης
Νόμος 4000 (1962)
Τα κίτρινα γάντια (1960)
Το κλοτσοσκούφι (1960)
Χαρούμενο ξεκίνημα (1954)
Οι ουρανοί είναι δικοί μας (1953)

ΠΗΓΗ

Ταϋγέτη

2009-11-22T22:11:00.000+02:00

Η Ταϋγέτη Μπασούρη (Αθήνα, 1914 - 28 Ιανουαρίου 2003), περισσότερο γνωστή ως Ταϋγέτη ήταν ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματόγραφου. Σπούδασε της στη Σχολή του Εθνικού Ωδείου, με δάσκαλο στο τραγούδι τον Μ. Κουνελάκη και αργότερα στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Πραγματοποίησε τις πρώτες εμφανίσεις της την περίοδο της Κατοχής, ενώ το 1943 έγινε μέλος του ΣΕΗ. Είχε ενεργό συμμετοχή στο ΕΑΜ Θεάτρου και εντάχθηκε στο ΚΚΕ. Για τις ιδέες και την αντιστασιακή της δράση εξορίστηκε στη Χίο, στη Μακρόνησο, στο Τρικέρι και στον Αϊ-Στράτη. Από το 1951 υπηρέτησε όλα τα θεατρικά είδη (τραγωδία, δράμα, κωμωδία, μουσική κωμωδία, επιθεώρηση) υποδυόμενη κυρίως κωμικούς ρόλους. Ανάμεσα στις πιο γνωστές ταινίες που συμμετείχε ανήκουν Η Κάλπικη λίρα και οι Δυο τρελοί και ο ατσίδας. Το 1973 πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση, συμμετέχοντας στη σειρά «Το εικοσιτετράωρο ενός παλιατζή». Από το 1984 εργάστηκε στο Εθνικό Θέατρο όπου παρέμεινε μέχρι την συνταξιοδότησή της, το 1992. Η τελευταία της συμμετοχή στο θέατρο έγινε στο διασκευασμένο για παιδιά, από τον Αλέξη Σολωμό, έργο του Μπέρναρντ Σο «Ο Ανδροκλής και το λιοντάρι».
Πέθανε σε ηλικία 89 ετών στις 28 Ιανουαρίου 2003, μετά από πολυήμερη νοσηλεία, έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη.

Φιλμογραφία

Κάλπικη λίρα (1955)
Ο ζηλιαρόγατος (1956) .... Κοκκίνου
Ένας ήρως με παντούφλες (1958) .... κυρία της επιτροπής
Ο θησαυρός του μακαρίτη (1959) .... μέντιουμ
Αγνές ψυχές (1960)
Τα Χριστούγεννα του αλήτη (1962)
Ο παπατρέχας (1966) .... θεία Καλλιόπη
Ο Μελέτης στην άμεσο δράση (1966)
Ησαΐα χόρευε (1966)
Τρελός, παλαβός και Βέγγος (1967)
Πάρε κόσμε (1967) .... θεία
Ο Μανωλάκης ο τέντυ μπόϊς (1967)
Άννα Πετρή (1984)
Πατρίς, ληστεία, οικογένεια (1987)
Φανουρόπιτα (1991)
Μη μου άπτου (1996) .... νεράιδα

ΠΗΓΗ

Φοίβος Ταξιάρχης

2009-11-22T00:52:00.001+02:00

Ο Φοίβος Ταξιάρχης ήταν Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Κολοκοπιό Φωκίδος ως Φοίβος Κόλλιας το 1926. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1951, στο σινεμά το 1978 και στην τηλεόραση το 1975. Πέθανε στις 11 Οκτωβρίου 2007. Υπήρξε αγωνιστής της αντίστασης, ενώ έπαιξε στο πασίγνωστο έργο «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», στο οποίο έπαιζε και ο Αλέξης Γκόλφης.

Φιλμογραφία

Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο (1980)
Η κόρη του ήλιου (1971)
Ο αστραπόγιαννος (1970)
Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά (1969)
Η νεράιδα και το παλικάρι (1969)

ΠΗΓΗ

Χριστίνα Σύλβα

2009-11-22T00:46:00.000+02:00

Η Χριστίνα Σύλβα ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και θιασάρχης. Γεννήθηκε ως Σύλβα Πουλοπούλου το 1936 και πέθανε το 1994. Υπήρξε συμπρωταγωνίστρια του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Συνεργάσθηκε με πολλούς θεατρικούς θιάσους. Η συμμετοχή της στον ελληνικό κινηματογράφο ήταν περιορισμένη. Πέθανε από καρκίνο και ετάφη στο Κοιμητήριο της Δάφνης. Είχε δύο κόρες.

Φιλμογραφία

Στέγνωσαν τα δάκρυά μας (1961) (Μαρία)
Μάνα μου, παραστράτησα (1961) (Μαρίνα)
Λάθος στον έρωτα (1961) (Άννα Μίχαλου)
Τυφλός άγγελος (1960)
Μακρυά απ' τον κόσμο (1958)

ΠΗΓΗ

Δώρα Σιτζάνη

2009-11-22T00:31:00.000+02:00

Η Δώρα Σιτζάνη (11 Φεβρουαρίου 1948 - 15 Ιουνίου 2007) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και στιχουργός. Γεννήθηκε στην Καστέλλα του Πειραιά. Ξεκίνησε την κινηματογραφική της καριέρα το 1969, γυρίζοντας 6 ταινίες. Έπαιξε σε πολλές ταινίες στο πλευρό του Νίκου Ξανθόπουλου. Υπήρξε σύζυγος του μεγάλου συνθέτη Μάνου Λοΐζου. Έγραψε στίχους σε πολλά τραγούδια όπως το "Κι αν είμαι ροκ". Πέθανε το 2007.

Φιλμογραφία

Η ζωή με τον Άλκη (1988) .... μητέρα
Προσοχή, Κίνδυνος! (1983)
Μεταμόρφωσις (1975)
Το χρονικό μιας Κυριακής (1975)
Ανήλικες αμαρτωλές (1972)
Κυνηγημένοι ερασταί (1972)
Αδέλφια μου, αλήτες, πουλιά (1971)
Αγάπησα έναν αλήτη (1971)
Αήττητος (1971)
Διακοπές στην Κύπρο μας (1971)
Εσένα μόνο αγαπώ (1970)
Κατηγορώ τους δυνατούς (1970)
Επίσημη αγαπημένη (1969)
Για την τιμή και τον έρωτα (1969)
Κοντά σου γνώρισα την αγάπη (1969)
Ληστεία στην Αθήνα (1969)
Η Μεγάλη Ανάσταση (1969)
Μαριώ, η κατατρεγμένη βοσκοπούλα (1969) .... Mαριώ
Ο σακαφλιάς (1967)

ΠΗΓΗ

Σούλη Σαμπάχ

2009-11-18T21:48:00.000+02:00

Η Σούλη Σαμπάχ (=Ανατολή, αραβικά) που το πραγματικό της όνομα είναι Αναστασία Χριστοδούλου, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια στις 16 Φεβρουαρίου 1931. Τραγουδίστρια και ηθοποιός, ήταν σύζυγος του επίσης ηθοποιού Δημήτρη Νικολαΐδη.
Εκανε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία "Λατέρνα Φτώχεια και Φιλότιμο" μαζί με τους Βασίλη Αυλωνίτη, Μίμη Φωτόπουλο και Τζένη Καρέζη. Εχει επίσης παίξει στο θέατρο σε σημαντικές παραστάσεις και επιθεωρήσεις.
Το 2000 επανεμφανίστηκε στην τηλεόραση πρωταγωνιστώντας στο σήριαλ "Παπούδες και Γιαγιάδες εν δράση" και στη συνέχεια στο "Κλείσε τα Μάτια"¨ ενσαρκώνωντας της γιαγιά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη. Το 2004 έπαιξε στο "Βελούδο από Μετάξι" στον Alpha και το 2006 στο "Ήρθε κι Έδεσε" μαζί με τον Γιάννη Μπέζο.
Μένει στην Αθήνα.

Φιλμογραφία

Λατέρνα Φτώχεια και Φιλότιμο 1955
Η Καφετζου (Σκηνή στο νυχτερινό Κέντρο) 1956
Η Αυγή του Θριάμβου 1960
Ζήτω Η Τρέλα 1962
Το Τυχερό Παντελόνι 1963
Αφοσίωση (1963)
Η Βίλα των Οργίων 1964
Αν Έχεις Τύχη (1964)
Έχω Φτώχεια και Καλή Καρδιά (1964)
Θα σε Κάνω Βασίλισσα (1964)
Προικοθήρες (1964)
Ο Παπατρέχας 1966
24 Ώρες Ζοντοχήρα 1969

Τηλεόραση

Παππούδες και Γιαγιάδες σε Δράση (2000-2001)
Κλείσε τα Μάτια Πρώτος Κύκλος 2002
Κλείσε τα Μάτια Δεύτερος Κύκλος 2003
Κλείσε τα Μάτια Τρίτος Κύκλος (2004)
Βελούδο Από Μετάξι 2004-2005
Ήρθε κι Έδεσε 2006-2007
ΠΗΓΗ

Λουίζα Ποδηματά

2009-11-18T21:42:00.000+02:00

Γεννημένη στη Ρωσία, μαθήτρια του Βεάκη και του Ροντήρη, η Λουίζα Ποδηματά, που εξελίχθηκε, με τα χρόνια, σε μια καρατερίστα με χιούμορ, ξεκίνησε από τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη, συνεργάστηκε με την Κατερίνα, τους Μανωλίδου - Αρώνη - Χορν, εντάχθηκε, για μια δεκαετία, στη δύναμη του Εθνικού Θεάτρου και έπαιξε πλάι στους Λαμπέτη - Χορν, Μουσούρη, Κατράκη, Βεργή, Μυράτ, Βουγιουκλάκη, Αλεξανδράκη - Γαληνέα, Δανδουλάκη, Φέρτη - Ντενίση, Καλογεροπούλου και άλλους πολλούς, προσφέροντας το δικό της λιθαράκι στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου. Ήταν παρούσα, για πολλά χρόνια (από το 1939) στη σκηνή, στην οθόνη και στην τηλεόραση.
Η Λουίζα Ποδηματά πέθανε στις 9 Μαρτίου 2001.

Φιλμογραφία

Οικογένεια Παπαδοπούλου (1960) .... Κατίνα Καρύδογλου
Ο τρίτος δρόμος (1962)
Κραυγή (1964)
Η αρχόντισσα του λιμανιού (1969) .... Ελένη
ΠΗΓΗ

Τίμος Περλέγκας

2009-11-18T21:37:00.000+02:00

Έλληνας ηθοποιός (1938-1993). Γεννήθηκε στην Πάτρα στις 22 Οκτωβρίου του 1938. Πέθανε στο Μαρούσι το 1993 αιφνιδίως καθώς τον πρόδωσε η καρδιά του.
Σε νεαρή ηλικία ασχολείθηκε με τον αθλητισμό και έπαιξε ποδόσφαιρο στον Πατρέα.
Ήρθε στην Αθήνα το 1955 και γράφτηκε στη Σχολή Σταυράκου για να γίνει ηθοποιός. Δάσκαλοί του υπήρξαν ο Μάνος Κατράκης, ο Νίκος Τζόγος και ο Γιώργος Θεοδοσιάδης.

Πρωτοεμφανίστηκε στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, όπου παρέμεινε ενάμιση χρόνο, στους "Πέρσες" και ύστερα περιόδευσε στην Ευρώπη με τις "Όρνιθες" του Αριστοφάνη.
Στη συνέχεια πήγε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος όπου έμεινε δύο χρόνια. Συνεργάστηκε πέντε χρόνια με το θίασο Καρέζη-Καζάκου. Άλλες θεατρικές παραστάσεις του ήταν:
"Ένα καπέλο γεμάτο βροχή",
"Το γλυκό πουλί της νιότης"
"Η επιστροφή της γηραιάς κυρίας"
"Η κυρία του Μαξίμ"
"Μετά το πανηγύρι".

Στον κινηματογράφο συμμετείχε σε πολλές ταινίες όπως στη "Μαντώ Μαυρογένους ", "Μια γυναίκα στην αντίσταση" κ.ά. Η συμμετοχή του στην τηλεόραση εξίσου σημαντική στις σειρές:

"Άγνωστος Πόλεμος"
"Εν Αθήναις"
"Το μινόρε της αυγής"
"Οι δύο δρόμοι"
"Η εύθυμη χήρα"
"Πολίτης Μπάμπης"
"Τμήμα Ηθών".

Υπήρξε Μέλος του ΚΚΕ από το 1975. Μετά τη μεταπολίτευση έγινε γραμματέας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (Σ.Ε.Η.). Υπήρξε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος (ΠΟΘΑ). Επίσης ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αμαρουσίου.Υπήρξε και ποδοσφαιριστής στο τοπικό πρωτάθλημα Αχαίας. Πέθανε στις 19 Απριλίου 1993 από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Βρέθηκε νεκρός σε παγκάκι, όπου στάθηκε καθώς αισθάνθηκε αδιαθεσία, κάτω απ΄τον σταθμό του ηλεκτρικού στο Μαρούσι. Είχε βγει κάποιο βράδυ από το σπίτι του κοντά στο σταθμό για να αγοράσει καπνό για την πίπα του. Όταν οι δικοί του συνειδητοποίησαν ότι αργούσε να επιστρέψει άρχισαν να τον αναζητούν. Βρέθηκε την επομένη το πρωί από καθαριστή.

Φιλμογραφία

Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ (1970)
Υποβρύχιο Παπανικολής (1971)
Θα σε κλέψω, μ' ακούς; (1982) .... κύριος Καρυάδης
Ο φονιάς (1983) .... Γιάννης
Ένα σενάριο είναι η ζωή μας (1985) .... Μήτσος Γιαβρόγλου
Παράξενη συνάντηση (1986) .... Μίμης
Και δυο αυγά Τουρκίας (1987) .... θείος
Δεξιότερα της δεξιάς (1989)
ΠΗΓΗ

Ειρήνη Παππά

2009-11-18T21:24:00.000+02:00

Η Ειρήνη Παππά (γεν. 3 Σεπτεμβρίου 1929) είναι ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Χιλιομόδι Κορινθίας και το πραγματικό της επώνυμο είναι Λελέκου. Στο εξωτερικό οπου ζει και εργάζεται ειναι ιδιαίτερα αγαπητή και θεωρείτε μια απο τις σπουδαιοτερες καλλιτεχνιδες παγκοσμιου εμβελειας. 2 ταινιες οπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν προταθεί για Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας ενώ έχει συμμετάσχει σε πολλές χολιγουντιανές παραγωγές, ενώ έχει πρωταγωνιστήσει και στο αμερικάνικο Μπροντγουει. Σημερα ζει στην Ιταλια

Φιλμογραφία

Έχει συμετάσχει σε πάνω από 80 κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές. Μερικές από τις σημαντικότερες είναι οι ακόλουθες:

Χαμένοι άγγελοι (1948)
Ψιτ... κορίτσια! (1959)
Η λίμνη των στεναγμών (1959) .... κυρα-Φροσύνη
Μπουμπουλίνα (1959) .... Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα
Αντιγόνη (1961) .... Αντιγόνη
Ηλέκτρα (1962) .... Ηλέκτρα
Ο ζορμπάς (1964) .... χήρα
Τρωάδες (1971) .... Ελένη
Το μήνυμα (1976) .... Χιντ
Ιφιγένεια (1977) .... Κλυταιμνήστρα
Ο Χριστός σταμάτησε στο Έμπολι (1979)
Πάνω, κάτω και πλαγίως (1993) .... Μαρία
Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλλι (2001) .... Δροσσούλα
Και το τρένο πάει στον ουρανό (2002) ΠΗΓΗ

Ελένη Παπαδάκη

2009-11-16T19:22:00.002+02:00

Η Ελένη Παπαδάκη (4 Νοεμβρίου 1903 - 21 Δεκεμβρίου 1944) υπήρξε μεγάλη Ελληνίδα ηθοποιός που διέπρεψε σε ποικίλους ρόλους μέχρι τον τραγικό θάνατό της.

Γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1903 στην Αθήνα από εύπορη οικογένεια. Εγγονή του καθηγητή Πανεπιστημίου Στυλιανού Κωνσταντινίδη, ολοκλήρωσε σπουδές φιλολογικές, τις οποίες και συμπλήρωσε με σπουδές φωνητικής, μουσικής και πιάνου, στο "Ελληνικόν Ωδείον" Αθηνών. Ακολούθησε όμως το θέατρο. Πρωτοεμφανίστηκε σε ηλικία 17 ετών στη σκηνή του "θεάτρου Τέχνης" του Σπύρου Μελά το 1925 στη παράσταση "Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα" του Λουίτζι Πιραντέλλο. Η πρώτη αυτή παρουσία της χαρακτηρίστηκε από τους τότε κριτικούς ως αποκάλυψη. Ο Κ. Μπαστιάς, θεατρικός κριτικός, έγραψε τότε στη "Δημοκρατία" ότι: "σήμερα η σκηνή απέκτησε μια μεγάλη ηθοποιό". Τον ίδιο χρόνο εμφανίσθηκε ως Ηρωδιάς στη "Σαλώμη" του Όσκαρ Γουάιλντ και ως Ρίλκε Έϋντεν στο "Ο χρόνος είναι όνειρο" του Λενορμάν.

Το 1926 η Ελένη Παπαδάκη έπαιξε στο "Θίασο των Νέων" ως πρωταγωνίστρια πλέον πολλών έργων όπως "Όταν οι γυναίκες αγαπούν" του Μπράκλαιϋ Μπουσόν, "Τζοκόντα" του Γκαμπριέλε Ντ' Αννούντσιο, "Τα ωραιότερα μάτια του κόσμου" του Ζαν Σερμάν, "Αιμέ" του Ζεραλντύ, "Η αναδυομένη" του Ξενόπουλου, κ.ά. Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με την Κυβέλη, Μαρίκα Κοτοπούλη, Αιμίλιο Βεάκη, Ν. Δεδραμή, Γεώργιο Παππά, Π. Γαβριηλίδη, σε ποικίλα ρεπερτόρια, όπου και διακρίθηκε με πολλές επιτυχίες.

Επικεφαλής του ίδιου θιάσου το 1931 έπαιξε στη Κωνσταντινούπολη με ενθουσιώδεις κριτικές. Τότε ο Τούρκος ποιητής Χαλίλ Φαχρί σε κριτική του έγραψε:

Είδα μπροστά μου την Ελένη Παπαδάκη ζωντανό σύμβολο της ευγενούς τέχνης, αν και δεν γνωρίζω λέξη ελληνική, ούτε και είχα διαβάσει το έργο, η φωνή, οι κινήσεις της, η μιμική, οι στάσεις της καλλιτέχνιδας αυτής με τη φλογερή ψυχή μου μιλούσαν με λόγια. Άξιον επαίνου η δυναμική της, που τόσο νέα μπορεί και αποδίδει μια ώριμη γυναίκα μάνα.

Οι μεγαλύτερες όμως επιτυχίες της ήταν στις αρχαίες τραγωδίες όπου στα χρόνια της Κατοχής τόνωνε τις ελληνικές ψυχές δίνοντας το αθάνατο της ελληνικής θεατρικής τέχνης και ποίησης. Πέθανε στα 36 (αν γεννήθηκε το 1903 ήταν 41) της χρόνια όταν στα διυλιστήρια της ΟΥΛΕΝ, στις 21 Δεκεμβρίου 1944, κατηγορούμενη για τη φιλογερμανική στάση που κράτησε κατά τη διάρκεια της Κατοχής, εκτελέστηκε από άντρες της πολιτιφυλακής Πατησίων του ΕΑΜ. Αργότερα έγινε μεγαλοπρεπής κηδεία στην οποία ο θάνατος της Παπαδάκη, ανεκτίμητο κεφάλαιο του ελληνικού θεάτρου, θρηνήθηκε ως εθνική απώλεια. Τότε ο Α. Σικελιανός έγραψε τους στίχους:

Μνήσθητι Κύριε: Για την ώρα που η λεπίδα του φονιά άστραψε

κι΄ όλος ο θεός της Τραγωδίας εφάνει.

Μνήσθητι Κύριε: για την ώρα που άξαφνα, κι οι εννιά αδελφές εσκύψαν

να της βάλλουνε των αιώνων το στεφάνι.

Η Ελένη Παπαδάκη είχε επίσης τιμηθεί με "βασιλικό έπαινο - ευαρέσκεια" στις 31 Οκτωβρίου του 1939, σε ιδιαίτερη τελετή από τον Βασιλέα, "δια τας εις το ελληνικόν θέατρον εξαιρέτους αυτής υπηρεσίας και ιδιαιτέρως δια τας εν τω εξωτερικώ παρασχεθείσας τοιαύτας". ΠΗΓΗ

Αλέκα Παΐζη

2009-11-16T19:14:00.001+02:00

Η Αλέκα Παΐζη ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1919 (η μητέρα της είχε καταγωγή από τα Σφακιά) και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Η οικογένειά της είχε οικονομική άνεση, καθώς ο πατέρας της ήταν καπνοβιομήχανος, ο οποίος βίωσε δύσκολες στιγμές όταν έχασε την επιχείρησή του.

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1941, ερμηνεύοντας τη Σουζάνα στη «Βεντάλια» του Κάρλο Γκολντόνι, στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Κατά την περίοδο του Εμφυλίου, συμμετείχε στην ομάδα των "Ενωμένων Καλλιτεχνών". Το 1946, συγκρότησε θίασο με το Δήμο Σταρένιο και τον Τίτο Βανδή, τον πρώτο της σύζυγο.

Συνεργάστηκε με το θίασο του Κ. Μουσούρη, της Κατερίνας, της Έλσας Βεργή και άλλων. Από το 1963 ως το 1966, ερμήνευσε διάφορους ρόλους σε έργα από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Η Αλέκα Παΐζη υπήρξε παράλληλα αγωνίστρια της Αριστεράς: συμμετείχε στην Αντίσταση κατά την Κατοχή, μέσα από το ΕΑΜ, πέρασε από τη Μακρόνησο, το Τρίκερι, ενώ συνελήφθη αρκετές φορές. Μετά την κήρυξη της δικτατορίας τον Απρίλιο του 1967, έφυγε στο εξωτερικό. Επιστρέφοντας μετά τη Μεταπολίτευση στην Ελλάδα, συνεργάστηκε με το Λαϊκό Πειραματικό Θέατρο του Λεωνίδα Τριβιζά, με το Μάνο Κατράκη, με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν κ.α.

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1957, στην ταινία «Μπαρμπα-Γιάννης, ο κανατάς». Έπαιξε επίσης στις ταινίες «Ο Μιμίκος και η Μαίρη» του Γρηγόριου Ξενόπουλου, «Το παιδί του δρόμου» του Τ. Αλιφέρη, «Συνοικία το όνειρο» του Α. Αλεξανδράκη κ.α.

Στο εξωτερικό, εργάστηκε στον ιταλικό κινηματογράφο. Εμφανίστηκε και στην τηλεόραση, με πιο διάσημο το ρόλο της Χρυσοστόμης στους «Πανθέους» του Τάσου Αθανασιάδη, σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη.

Στις 28 Νοεμβρίου 1994, σε εκδήλωση του Κέντρου Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου, της απονεμήθηκε για τη συνολική της προσφορά το έπαθλο «Μαρίκα Κοτοπούλη».

Το 2008, συμμετείχε στην έκθεση και στο αντίστοιχο φωτογραφικό λεύκωμα γυμνών πορτρέτων με τίτλο "Λευκό βιβλίο" του φωτογράφου Τάκη Διαμαντόπουλου.

Πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου 2009, έπειτα από πολύμηνη περιπέτεια που είχε με την υγεία της, περίπου ένα μήνα πριν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη «Σονάτα του Σεληνόφωτος», σκηνική μεταφορά του ποιήματος του Γιάννη Ρίτσου, έχοντας υπηρετήσει το θέατρο για περισσότερο από 60 χρόνια. Κηδεύτηκε στο Β' Νεκροταφείο.

ΠΗΓΗ

Καίτη Ντιριντάουα

2009-11-16T19:07:00.003+02:00

Η Καίτη Ντιριντάουα ήταν ηθοποιός του μουσικού θεάτρου και τραγουδίστρια, σύζυγος του Κώστα Χατζηχρήστου, με τον οποίο είχε αποκτήσει μία κόρη. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, εξαιτίας της οποίας υπέστη διώξεις και εξορίες.

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1920 και έκανε σπουδές Χορού στις σχολές Μοριάνοβ και Ζουρούδη. Το πραγματικό της ονοματεπώνυμο ήταν Αικατερίνη Οικονόμου. Εργάστηκε αρχικά στην περίφημη "Μάντρα" του Αττίκ και στη συνέχεια στο Θίασο του Μακέδου, ως τα πρώτα χρόνια της Κατοχής. Το Ντιριντάουα ήταν καλλιτεχνικό ψευδώνυμο που θυμίζει την ομώνυμη πόλη της Αιθιοπίας. Υπήρξε αγωνίστρια στο ΕΑΜ. Καταδικάστηκε από τους Γερμανούς σε φυλάκιση 3 ετών . Για τη συμμετοχή της στην Αντίσταση εξορίστηκε μαζί με άλλους αντιστασιακούς στη Μακρόνησο, μετά στη Χίο και έπειτα στο Τρίκερι. Έπαιζε στο θέατρο ως το 1966. Πέθανε από ανακοπή της καρδιάς, σχεδόν ξεχασμένη, στις 9 Φεβρουαρίου του 1996, σε ηλικία 75 ετών.

Φιλμογραφία

Κοινωνική σαπίλα (1932)
Διπλή θυσία (1945)
Ριρίκα (1951) .... Ριρίκα
Δράκουλας και Σία (1959)

ΠΗΓΗ

Μιχάλης Νικολινάκος

2009-11-12T22:27:00.001+02:00

Ο Μιχάλης Νικολινάκος ήταν ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Γεννήθηκε το 1923 στα Άλυκα Λακωνίας και πέθανε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου του 1994. Από μικρός εγκαταστάθηκε στον Πειραιά. Μετά το 1946 σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών και φοίτησε παράλληλα στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, ενώ υπήρξε και μαθητής του μεγάλου Δημήτρη Ροντήρη. Ήταν ψηλός (1,90 μ.), φωτογενής, κομψός, αρρενωπός, έκανε αμέσως όνομα, καθώς και στρατιές από θαυμάστριες. Αυτό τον έκανε ζεν πρεμιέ εκείνη την εποχή.

Ασχολήθηκε επίσης με την ζωγραφική (κυρίως μελάνια) το έργο του οποίου κρίθηκε "εξπρεσιονιστικό". με καθαρό όμως προσωπικό τόνο. Υπήρξε επίσης πολύ γνωστός και ως σκιτσογράφος με συνεργασίες σε περιοδικά και άλλα έντυπα. Η επίδοσή του όμως στον κινηματογράφο υπήρξε επιτυχής.

Πέθανε το 1994 και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Αναστάσεως του Πειραιά.

Φιλμογραφία

Μπροστά στην αγχόνη (1968) .... Γρηγόρης
Μια γυναίκα κατηγορείται (1966) .... Γιώργος Μαυροσπάθης
Οι 300 Σπαρτιάτες (1962) .... Mύρων
Εφιάλτης (1961) .... Τώνης Καρζής
Η Νάνσυ την ψώνισε (1960) .... Βασίλης
Το μυστικό του κόκκινου μανδύα (1960) .... Χρήστος Πάλλας
Στρατιώτες δίχως στολή (1960)
Ο Αλή Πασάς και η κυρα-Φροσύνη (1959) .... Μουχτάρ
Έγκλημα στο Κολωνάκι (1959) .... Nάσος Καρνέζης
Για το ψωμί και τον έρωτα (1959) .... Στέλιος
Ψιτ... κορίτσια! (1959)
Ο άνθρωπος του τρένου (1958)
Το τελευταίο ψέμα (1957) .... Γαλανός
Αγιούπα (1957) .... γιατρός
Ο γενίτσαρος (1953) (ως Michel Nichol)

πηγή

Πίτσα Μπουρνόζου

2009-11-12T22:20:00.002+02:00

Η Πίτσα Μπουρνόζου ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, μεταφράστρια και ποιήτρια.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Φεβρουαρίου 1945. Η γιαγιά της, Αλεξάνδρα, ήταν συγγραφέας, σκηνοθέτις στο Λύκειο Ελληνίδων και ποιήτρια. Το ποίημα της "Ροδοξεφύλλισμα" είχε μελοποιηθεί από τον Ναπολέοντα Λαμπελέτ. Η Πίτσα δεύτερη στη σειρά ανάμεσα σε τέσσερα κορίτσια έδειξε από μικρή το ταλέντο της. Μαθήτρια ακόμα στο Ινστιτούτο Αγγλικών IAS έπαιξε το ρόλο της Αμάντα στον Γυάλινο κόσμο του Τένεσι Ουίλιαμς σε παράσταση που ανέβασε ο Σταμάτης Φασουλής μαθητής αγγλικών και εκείνος του φροντιστηρίου. Ηταν φυσικό λοιπόν να την κερδίσει το θέατρο. Τελείωσε τη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν με άριστα το 1968 και συμπλήρωσε τις θεατρικές της σπουδές στο London School of Dramatic Art.

Μιλούσε και μετέφραζε Αγγλικά και Γερμανικά. Είχε πάρει μαθήματα πιάνου, βιολιού και κιθάρας. Είχε παρακολουθήσει μαθήματα χορού/κίνησης στο City Literary Institute of London με τον Ronald Wilson, στη Ζουζού Νικολούδη, στην Ερση Πίττα, στον Ντανιέλ Λομμέλ, στην Καίη Χόλντεν, κλασσικού μπαλέτου στη Σόνια Μοριάνοβα και ρυθμικής στις Emmy Speck και Μatey-Ρουσοπούλου. Εκτός από την ηθοποιία και τη μετάφραση, δίδαξε σε θεατρικές σχολές και εργαστήρια, σκηνοθέτησε, επιμελήθηκε σκηνικά και κουστούμια, έγραψε θεατρικά, ποιήματα, διηγήματα, κ.α. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί στα λογοτεχνικά περιοδικά Υδρία, Μικρή υδρία, Περίπλους, Ομπρέλα, Ρωγμές και Οδός Πανός.

Ηταν μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ), της Ενωτικής Πορείας Συγγραφέων (ΕΠΟΣ), του L'Institut International du Theatre (ITI), κλπ. Είχε τιμηθεί με μετάλλιο από το Δήμο Ελευσίνας για απαγγελία.

Στην ΕΡΤ συμμετείχε ως ηθοποιός, σκηνοθέτης και μεταφράστρια, καθώς και ως παραγωγός στο ραδιόφωνο και σε παιδικές εκπομπές, αλλά κυρίως πήρε μέρος σε πολλές θεατρικές παραστάσεις του Θεάτρου της Δευτέρας.

Λίγες μέρες πριν από το θάνατό της από πνευμονία, πήρε μέρος σε μία έκθεση στην Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία με πρωτότυπα δικά της σχέδια στον υπολογιστή.

"Έφυγε" στις 5 Ιανουαρίου 2007. πηγή

Μαρία Μπονέλου

2009-11-12T22:11:00.003+02:00

Η Μαρία Μπονέλου (Αθήνα, 1940 - Λάρισα, 30 Αυγούστου 2007) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Ήταν παντρεμένη με τον Σωτήρη Μουστάκα και είχαν αποκτήσει μία κόρη, την Αλεξία, ηθοποιό και τραγουδίστρια της λυρικής.

Πέθανε τα ξημερώματα της 30ης Αυγούστου 2007 στην κλινική Αγία Φωτεινή στη Λάρισα καθώς έπασχε από τη νόσο του Αλτσχάιμερ τα τελευταία χρόνια. Κηδεύτηκε από το νεκροταφείο Χαλανδρίου την 1η Σεπτεμβρίου δημοσία δαπάνη.

Επιλεκτική φιλμογραφία

"Χτυποκάρδια στο θρανίο"(1963)... μαθήτρια λυκείου
"Η βίλα των οργίων"(1964)... Τσιμισκή
"Ο σπαγκοραμμένος"(1967)... Λίντα
"Κάτι κουρασμένα παλικάρια"(1967)... Μαρίνα Αλεξοπούλου
"Τα δυο πόδια σ' ένα παπούτσι" (1967)... Αλέκα
"Κολωνάκι διαγωγή μηδέν" (1967)... Τρακαντάρου
"Ένας ιππότης για τη Βασούλα"(1968)... Πηνελόπη Γιακουμάτου
"Εκείνοι που ξέρου ν' αγαπούν" (1968)
"Η ωραία του κουρέα"(1969)... Ρίτα Ψαλίδα
"Ξύπνα κορόιδο" (1969) ... Λία Μπαρολέ
"Μια Ελληνίδα στο χαρέμι"(1971)... Μπέτη
"Καθένας με την τρέλα του" (1980)
"Η Νονά" (1982)

πηγή

Εφυγε από τη ζωή ο Νότης Περγιάλης

2009-11-10T19:24:00.001+02:00

Πολυσχιδής και πολυτάλαντος ήταν ο Νότης Περγιάλης, ο ηθοποιός, ο συγγραφέας, o σκηνοθέτης και o στιχουργός που έφυγε χθες πλήρης ημερών. Τα κορυφαία έργα του, όμως, είναι οι στίχοι των τραγουδιών «Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι», που μελοποίησε ο Μάνος Χατζιδάκις, και «Ο λεβέντης», «Τι να την κάνω τη χαρά», «Το μπλόκο της Καισαριανής», που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης.

Γεννημένος στις 16 Αυγούστου του 1920 στα Ανώγεια της Λακωνίας, ο Νότης Περγιάλης σπούδασε στο Θεατρικό Σπουδαστήριο του Βασίλη Ρώτα και από το 1948 άρχισε να εργάζεται στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στο ραδιόφωνο ως ηθοποιός αλλά και θεατρικός συγγραφέας. Το πρώτο του έργο «Ο πόνος γεννάει θεούς» βραβεύτηκε στον Καλοκαιρίνειο διαγωνισμό του 1948. Ακολούθησαν τα «Νυφιάτικο τραγούδι», «Το κορίτσι με το κορδελάκι», «Το χρυσό χάπι» και «Αντιγόνη της Κατοχής» (Λαϊκό θέατρο Μάνου Κατράκη 1954, 1958 και 1960, αντίστοιχα), «Η γειτονιά του Τσέχωφ» (1976) (Εθνικό Θέατρο - Νέα Σκηνή - Δεκέμβριος 1976 - Σκηνοθεσία: Ντίνος Δημόπουλος), «Μαγική πόλη» (1963) (μουσική επιθεώρηση σε συνεργασία με τον Ιάκωβο Καμπανέλλη και μουσική Μίκη Θεοδωράκη), «Ανοιξε την πόρτα» (1986) (Εθνικό Θέατρο - Νέα Σκηνή, Σκηνοθεσία: Νίκος Περέλης) και του ραδιοφωνικού έργου του «Το άλογο του Θανάση» (ηχογράφηση του 1954 και σκηνοθεσία Νίκου Γκάτσου όπου συμμετέχει και ως ηθοποιός).

Σε συνεργασία με τον Γεράσιμο Σταύρου, ο Νότης Περγιάλης διασκεύασε για το θέατρο και την τηλεόραση το μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Στην τηλεοπτική του μεταφορά, που σκηνοθέτησε ο Βασίλης Γεωργιάδης, ο ίδιος συμμετείχε και ως αφηγητής.

Δεκάδες ήταν οι συμμετοχές του στον ελληνικό κινηματογράφο: «Το κορίτσι με τα μαύρα» του Μιχάλη Κακογιάννη, «Το ταξίδι» του Ντίνου Δημόπουλου, «Ηλέκτρα» του Μιχάλη Κακογιάννη, «Τα κόκκινα φανάρια» του Βασίλη Γεωργιάδη, «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο» του Βασίλη Γεωργιάδη, στις ταινίες του Ντίνου Δημόπουλου «Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά», «Οι βάσεις και η Βασούλα», «Τρελός και πάσης Ελλάδος» και πολλές ακόμα.

Εχει τιμηθεί με το Χρυσό Μετάλλιο της Ιερής Πόλεως του Μεσολογγίου, το Βραβείο των Κριτικών των Εφημερίδων στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Αν και είχε ελάχιστες θεατρικές εμφανίσεις, η αφοσίωσή του στο θέατρο τον παρακίνησε να δημιουργήσει ένα υπαίθριο θέατρο στους Αγίους Θεοδώρους Αττικής (σε τύπο αρχαίου θεάτρου) και παράλληλα συγκρότησε έναν ερασιτεχνικό θίασο με κατοίκους της περιοχής, δίνοντας παραστάσεις σε κινηματοθέατρο των Αγίων Θεοδώρων, όπου και θα ταφεί σήμερα στις 4 το απόγευμα.

πηγή

Δημήτρης Μπισλάνης

2009-11-09T20:33:00.002+02:00

Ο Δημήτρης Μπισλάνης ήταν ηθοποιός (1933- 1 Μαΐου του 1977). Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν γνωστός «κακός» στον κινηματογράφο, αλλά και σε ρόλους Μανιάτη.

Σπούδασε στην Αθήνα στη Δραματική Σχολή Ελληνικού Ωδείου. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1962 στην ταινία Μερικοί το προτιμούν κρύο και ακολούθησε μια σημαντική καριέρα σε χαρακτηριστικούς δεύτερους ρόλους "κακών". Σημαντική επίσης ήταν και η πορεία του στο θέατρο. Πέθανε στη Γερμανία. Την εξόδιο ακολουθία του έψαλε ο αδερφός του, ο οποίος ήταν ιερέας.

πηγή

Γκόλφω Μπίνη

2009-11-09T20:30:00.001+02:00

Η Γκόλφω Μπίνη (1904-1989) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, κόρη των ηθοποιών Σωτήρη και Ασπασίας Μπίνη και δεύτερη σύζυγος του Νικήτα Πλατή. Πέθανε στις 8 Δεκεμβρίου 1989. Δυο χαρακτηριστικοί ρόλοι της ήταν στην ταινία ΄΄Αλίκη Δικτάτωρ΄΄στο ρόλο της γριάς υπηρέτριας του τρελονονού της Βουγιουκλάκη και στην ΄΄Αρχόντισσα και αλήτη΄΄στο ρόλο της γριάς που φιλοξενεί την Αλίκη στο σπίτι της. Πάντα έπαιζε δεύτερους ρόλους στον κινηματογράφο.

Φιλμογραφία

Ο εχθρός του λαού (1972)
Η Αλίκη δικτάτωρ (1972)
Ζητούνται γαμπροί με προίκα (1970)
Το... θύμα (1969)
Πολύ αργά για δάκρυα (1968)
Η ώρα της οργής (1968) [κ. Χαλκιά]
Η αρχόντισσα κι ο αλήτης (1968) [Αγγέλα]
Οι θαλασσιές οι χάντρες (1966) [κ. Τσίτουρα]
Στεφανία (1966)
Ου κλέψεις (1965)
Ιστορία μιας ζωής (1965)
Ο ατσίδας (1962)
Ο γαμπρός μου, ο δικηγόρος (1962)
Κατήφορος (1961)
Ο σκληρός άντρας (1961) (υπηρέτρια Καλογήρου)

πηγή

Αθανασία Μουστάκα

2009-11-08T23:34:00.002+02:00

Η ηθοποιός Αθανασία Μουστάκα γεννήθηκε στο Γαλαξείδι στις 22 Δεκεμβρίου 1898 (κατά άλλους 1899) και πέθανε στις 13 Ιουλίου του 1968. Στο σινεμά έπαιξε δεύτερους ρόλους και πρόσφατα τιμήθηκε σε μια εκδήλωση του Σ.Ε.Η. για τους ηθοποιούς που πέθαναν κατά τα έτη 1967-1974. Στην ταινία Μοντέρνα Σταχτοπούτα έπαιξε το ρόλο της γιαγιάς της Αλίκης Βουγιουκλάκη.Η Μουστάκα υπήρξε μια σημαντική τραγωδός του ελληνικού θεάτρου.Πέθανε μετά απο ένα πνευμονικό οίδημα που υπέστη στο νοσοκομείο ΄΄Τίμιος Σταυρός΄΄.Κηδεύτηκε μία Κυριακή πρωινή στο Γ΄Νεκροταφείο.
πηγή

Κώστας Μουσούρης

2009-11-08T23:27:00.002+02:00

Ο Κώστας Μουσούρης ήταν Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης, ποιητής και θεατρικός επιχειρηματίας.

Βιογραφία

Ο Κώστας Μουσούρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1903. Αποφοίτησε της Σχολής της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Προσλήφθηκε από ηλικίας 15 ετών στο θίασο της ίδιας Εταιρείας. Πρωτοεμφανίσθηκε στη θεατρική σκηνή τον Μάιο του 1919. Η κύρια όμως θεατρική του σταδιοδρομία άρχισε πέντε χρόνια μετά τον Μάιο του 1924 όταν σε συνεργασία με νέους ηθοποιούς ίδρυσε τον "Θίασο των Νέων" που στεγάσθηκε σε μικρό συνοικιακό θέατρο του Παγκρατίου (Αθήνα).

Το 1925 ο Κ. Μουσούρης προσλαμβάνεται από τον Σπύρο Μελά ως πρωταγωνιστής στο Θέατρο Τέχνης. Ο Χειμώνας του 1927 βρίσκει τον Μουσούρη πρωταγωνιστή στο θίασο της Κυβέλης μέχρι και το τέλος του 1928. Το 1929 με την Αλίκη Θεοδωρίδου ιδρύει ίδιο θίασο (Μουσούρη - Θεοδωρίδου) απ΄ όπου και αρχίζει να χρονολογείται η πλούσια και πολύμορφη θεατρική δράση του τόσο ως θιασάρχης όσο και ως σκηνοθέτης.

Εμφανίσθηκε με το θίασό του σχεδόν σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδος ενώ κατ΄ επανάληψη επισκέφθηκε ελληνικές παροικίες της Αιγύπτου (Κάιρο, Αλεξάνδρεια), Τουρκίας (Κωνσταντινούπολη) αλλά και της Αιθιοπίας και του Σουδάν.

Ο Κώστας Μουσούρης ασχολήθηκε επίσης και με την ποίηση και τη πεζογραφία δημοσιεύοντας πλείστα των έργων του καθώς μελέτες άρθρα και διηγήματα σε διάφορα έντυπα. Στη δεκαετία του '50 υπήρξε Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ελεύθερου Θεάτρου. Τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις και παράσημα.

Πέθανε στις 7 Δεκεμβρίου 1976 σε ηλικία 73 ετών αφήνοντας μια πλούσια καλλιτεχνική παρακαταθήκη στην ιστορία του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου. Κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο.

Συμπρωταγωνίστριές του μετά το 1949, κατά χρονολογική σειρά, υπήρξαν και οι Έλλη Λαμπέτη, Ελένη Χατζηαργύρη, Τζένη Καρέζη, Bάσω Μανωλίδου, Αντιγόνη Βαλάκου, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Αλεξάνδρα Λαδικού και Τζένη Ρουσσέα.

Για τον Κώστα Μουσούρη υπάρχουν γραπτές αναφορές των (κατ' αλφαβητική σειρά): Π. Γλέζου, Π. Ενεπεκίδη, Ι.Ν. Θεοδωρακόπουλου, Π. Κανελλόπουλου, Κ. Λάσκαρι, A. Λιδωρίκη, Ν.Κ. Λούρου, Ν. Μάτσα, Α. Μινωτή, Κ. Μπαστιά, Π. Παλαιολόγου, Μ. Παλλάντιου, Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου, Π. Παπαδούκα, Ευ.Π. Παπανούτσου, Δ. Ρώμα, Α. Σολομού, Στ. Σπηλιωτόπουλου, Γ. Τζαβέλλα, Κ. Τσάτσου, Α.Ν. Τσιριντάνη και Π. Χάρη.

"Τι αγάπησε περισσότερο ο Κώστας Μουσούρης στο θεατρικό του ταξίδι; Θα έλεγα το ίδιο το ταξίδι! Το έζησε με το σώμα του, με νου και με καρδιά, πενήντα οκτώ ολόκληρα χρόνια, γνωρίζοντας ότι ο ηθοποιός ζει όσο παίζει. Μου το έλεγε συχνά: "Υπάρχουμε όσο πατούμε το σανίδι. Μετά, όσο ζούμε, η μοναξιά. Και μετά το τέλος η λησμονιά". Ίσως να μην την φανταζόταν τόσο μεγάλη." "Πνευματικοί άνθρωποι, καλλιτέχνες, συνάδελφοι του αναφέρθηκαν ή ενδεχομένως στο μέλλον να αναφερθούν στον Κώστα Μουσούρη και στην θέση του στην ιστορία του θεάτρου μας. Ο υπογράφων αυτά μόνον έχει να καταθέσει: "Κώστας Μουσούρης: ηθοποιός, σκηνοθέτης, δημιουργός τριών θεάτρων, θιασιάρχης, επιχειρηματίας, καθηγητής της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών. Άρα, εξ ορισμού θεατράνθρωπος. Κώστας Μουσούρης: πενήντα οκτώ χρόνια πάθος θεάτρου"

πηγή

Ρίτα Μουσούρη

2009-11-08T23:15:00.002+02:00

Η Ρίτα Μουσούρη ήταν ηθοποιός (1906 - 20 Δεκεμβρίου 1985). Ήταν σύζυγος του Αλέξανδρου Μυράτ. Η πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο έγινε το 1928. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε σε ταινίες, όπως Η αδερφή μου θέλει ξύλο, Εγωϊσμός και Ανθισμένη αμυγδαλιά. Πέθανε ξεχασμένη και κηδεύτηκε με παρουσία κανενός ομοτέχνου της στην Νέα Σμύρνη.

Χαρακτηριστική ατάκα σκηνή

Από την ταινία "Η βίλα των οργίων"

Κυρία Δόμνα : "Παρακαλώ μιλάτε μου στον πληθυντικό θα με υποχρεώσετε... Είμαι κόρη Ναυάρχου.

Αστυνόμος (Γ. Βογιατζής): "Μωρέ δε πα νάσαι και αρχικελευστή"

Άλλη σκηνή προσπαθώντας να εξαφανίσει το καρνέ:

Κυρία Δόμνα: "Κύριε Ζάβαλε βοηθήστε με "

Ζάβαλος (Κωνσταντάρας): ..."Ζήτησέ τους να πας στην τουαλέτα κι εκεί θα το βολέψεις"

Κυρία Δόμνα : "Κι αν υποψιαστούν και με ψάξουν; "

Ζάβαλος : "Ε τότε φάτο"

Κυρία Δόμνα : "Να φάω κοτζάμ καρνέ;"

Ζάβαλος : "Εδώ άλλοι έχουν καταβροχθίσει ολόκληρες εγκυκλοπαίδειες"

Κυρία Δόμνα : "Φάτε το εσείς κύριε Ζάβαλε, εγώ έχω και το συκώτι μου"

πηγή

Μπέτυ Μοσχονά

2009-11-06T23:59:00.003+02:00

Μπέτυ Μοσχονά (Πάτρα 7 Μαρτίου 1927-Αθήνα, 6 Δεκεμβρίου 2006) ήταν ηθοποιός και σύζυγος του ηθοποιού Τάκη Μηλιάδη.

Πρωτοεμφανίστηκε το 1952 με τον θίασο Μίμη Κοκκίνη και καθιερώθηκε σε επιθεωρήσεις, σε διάφορους κωμικούς ρόλους (Βλάχος, Κρητικός, Νευρικιά, Γριά, Μεθυσμένη). Συνεργάστηκε, ανάμεσα σε άλλους, με τις αδελφές Καλουτά, τον Ορέστη Μακρή, τη Σοφία Βέμπο, τη Ρένα Ντορ, τον Αλ. Λειβαδίτη, τον Κούλη Στολίγκα και τον σύζυγό της Τάκη Μηλιάδη. Το 1966 και το 1967 έγινε θιασάρχης με τη Ρένα Βλαχοπούλου και τον Βασίλη Αυλωνίτη σε ρεπερτόριο πάντα εμπορικό στο χώρο της κωμωδίας. Την περίοδο 1968-1969 υπήρξε καλλιτεχνική διευθύντρια του θιάσου «Ασοι του γέλιου» στο θέατρο «Βέμπο».

Από το 1970 και μετά η Μοσχονά συνεργάστηκε με τους Λάμπρο Κωνσταντάρα, Κώστα Καρρά, Μαίρη Χρονοπούλου, Νίκο Ρίζο, Ρένα Βλαχοπούλου, Αλίκη Βουγιουκλάκη (στην «Εύθυμη χήρα»). Για αρκετά χρόνια παρέμεινε στο θίασο Κώστα Βουτσά. Το κύκνειο άσμα της στο θέατρο ήταν το 1998-1999, στην κωμωδία του Χαλ Σάλγουιν «Αναμείνατε στο ακουστικό σας» (στο θέατρο «Αποθήκη»).

Στον κινηματογράφο έπαιξε στην «Περιπτερού» και στην τηλεόραση, μεταξύ πολλών άλλων, στα «Επτά κακά της μοίρας μου», με το Γιώργο Κωνσταντίνου, στους «Αξιότιμους κυρίους» και στη «Μαντάμ Σουσού».

Το 2000 τιμήθηκε με το θεατρικό βραβείο Τα Παναθήναια για την συνολική προσφορά της στο θέατρο.

πηγή

Γιάννης Μιχαλόπουλος

2009-11-06T23:50:00.003+02:00

Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος είναι Έλληνας ηθοποιός, γεννημένος στην Αθήνα το 1927. Στον κινηματογράφο έπαιζε συνήθως δεύτερους ρόλους. Εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες, μεταξύ των οποίων: Αχ αυτή η γυναίκα μου, Άνθρωπος για όλες τις δουλειές, και άλλες. Στην τηλεόραση έπαιξε σε πολλές σειρές, με πιο γνωστή το Ορκιστείτε παρακαλώ, όπου έκανε το ρόλο του δικαστή. Παραμένει μέχρι σήμερα εν ενεργεία, όντας σεμνός. πηγη

Τάκης Μηλιάδης

2009-11-04T14:41:00.002+02:00

Ο Τάκης Μηλιάδης ήταν ηθοποιός, που διακρίθηκε κυρίως σε κωμικούς ρόλους.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου του 1922. Καταγόταν από οικογένεια ηθοποιών Ασχολήθηκε με όλα τα είδη του θεάτρου, εκτός από την τραγωδία. Χαρακτηρίστηκε κάποτε Μορίς Σεβαλιέ της Ελλάδας, καθώς το 1952 συνόδευσε τις αδερφές Καλουτά σε κονσέρτο τους στο Μεζόν Γκαβό του Παρισίου και στο ακροατήριο ήταν μεταξύ άλλων και ο ίδιος ο Σεβαλιέ. Σπούδασε Θέατρο κατά την περίοδο της Κατοχής και δάσκαλοί του ήταν ο Κωστής Μπαστιάς και ο Δημήτρης Ροντήρης. Ο ίδιος έκανε συνολικά τρεις γάμους. Είχε κάνει δυο γάμους με συζύγους του αυτού επαγγέλματος, πρώτος γάμος με τη Μπέτυ Μοσχονά και δεύτερος με τη Σάσα Καζέλη. Ο Τάκης Μηλιάδης είχε επίσης παντρευτεί την Παρασκευή Κόλλια με την οποία έχει αποκτήσει ένα γιο, το Μάριο Μηλιάδη.

Ήταν απόφοιτος της Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών αλλά τον κέρδισε το θέατρο. Από την ημέρα που πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή μέχρι και το τέλος του βίου του έπαιζε στο θέατρο και συγχρόνως γύριζε και ταινίες. Έλαβε μέρος σε όλα τα θεατρικά είδη, αλλά, λάτρεψε την επιθεώρηση. Συμμετείχε πάντα στα θιασαρχικά σχήματα και έπαιξε σε όλα τα αθηναϊκά θέατρα : Ακροπόλ, Βέμπο, Μπουρνέλλη, Σαμαρτζή, Καλουτά, Περοκέ, Παπαϊωάννου.κ.λ.π Έκανε δε πολλές περιοδείες, με επιθεώρηση,ανά την Ελλάδα και το εξωτερικό. Στον κινηματογράφο διακρίθηκε σε κωμωδίες - ερμηνεύοντας συχνά θηλυπρεπείς τύπους- δίπλα σε μεγάλα θεατρικά και κινηματογραφικά ονόματα της χώρας. Για κάποιο διάστημα εργάστηκε στο ραδιόφωνο, στη Γερμανία, σε ελληνική εκπομπή.

Εκτός από τις θεατρικές, κινηματογραφικές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές συνεργασίες του, συμμετείχε σε πολλά αναψυκτήρια της εποχής-Αθήνα και Πειραιά- με διάφορα επιθεωρησιακά νούμερα. Επίσης ήταν από τους μόνιμους καλεσμένους της κυριακάτικης τηλεοπτικής εκπομπής της ΥΕΝΕΔ «Κυριακή χωρίς σύννεφα», σε θεατρικά σκετς και παρλάτες, που παρουσίαζε ο Όμηρος Αθηναίος.

Πέθανε στις 17 Απριλίου 1985 δύο ημέρες μετά ένα ασήμαντο ατύχημα που είχε με το αυτοκίνητό του, στα Γιάννενα. πηγή

Μαίρη Μεταξά

2009-10-26T18:05:00.005+02:00

Η Μαίρη Μεταξά υπήρξε σπουδαία ηθοποιός, αν και δεν ήταν πάρα πολύ γνωστή. Γεννήθηκε το 1912 στην Ανατολική Ρωμυλία και πέθανε στην Αθήνα στις 10 Ιανουαρίου 1991. Χαρακτηριστικοί είναι οι ρόλοι που ερμήνευσε στον ελληνικό κινηματογράφο ως Κωνσταντινουπολίτισσα - και τις περισσότερες φορές υπερπροστατευτική - μητέρα του Κώστα Βουτσά. Μάλιστα, ο Κώστας Βουτσάς ήταν αυτός που ήταν κοντά της όταν η Μαίρη Μεταξά έφευγε απ' τη ζωή. Σημαντική εμφάνιση είχε στην ταινία 20 γυναίκες κι εγώ.

Πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο ήταν το 1958 στην ταινία ΄΄Η κυρά μας η μαμή΄΄στο ρόλο μίας απελπισμένης χωριάτισσας μητέρας που έχει φέρει το μωρό της να το κάνει καλά η μαμή-Γεωργία Βασιλειάδου. Η τελευταία της εμφάνιση ήταν το 1980 στην ταινία ΄΄Ο Κώτσος στην ΕΟΚ΄΄στο ρόλο της κυρίας Ευρωπαΐδου. Εμφανίστηκε και στο θρυλικό σήριαλ ΄΄Η γειτονιά μας΄΄. Συνολικά έπαιξε σε 40 κινηματογραφικές ταινίες.

Η Μεταξά δεν είχε παντρευτεί ποτέ και δεν είχε παιδιά. πηγή

Θάνος Λειβαδίτης

2009-10-26T17:51:00.005+02:00

Ο Θάνος Λειβαδίτης, ηθοποιός, σεναριογράφος και πρωταγωνιστής, γεννήθηκε στη Λαμία το 1934. Σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πολυτεχνείου Αθηνών (στο εργαστήρι του ζωγράφου Γιάννη Μόραλη).

Το 1959 τελείωσε τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου παραμένοντας σ΄ αυτό μέχρι το 1972. Υπήρξε πρωταγωνιστικό στέλεχος παίζοντας σε πολλούς ρόλους του κλασικού ρεπερτορίου δίπλα σε καταξιωμένους ηθοποιούς (όπως η Κατίνα Παξινού, ο Αλέξης Μινωτής, η Κυβέλη, ο Χριστόφορος Νέζερ , ο Στέλιος Βόκοβιτς, ο Θάνος Κωτσόπουλος, ο Δημήτρης Χορν, η Άννα Συνοδινού, η Ελένη Χατζηαργύρη, η Αντιγόνη Βαλάκου κ.ά.).

Πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή το 1959 στο «Φιλάργυρο» του Μολιέρου, ερμηνεύοντας το Βαλέριο. Ακολούθησε ο ρόλος του Αίμωνα στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, του Νεοπτόλεμου στο «Φιλοκτήτη», του Μάλκομ στο «Μάκβεθ» του Σαίξπηρ, του αγγελιαφόρου στον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή, του Μενοικέα στις «Φοίνισσες» του Ευριπίδη κ.ά.

Ο Θάνος Λειβαδίτης είχε συμμετάσχει σε διεθνή θεατρικά φεστιβάλ, όπως στο Teatre de Nations (Παρίσι) το 1962, στο World Theater Season (Λονδίνο) το 1966.

Έγραψε παράλληλα 30 σενάρια για το κινηματογράφο και πρωταγωνίστησε σε 24 ελληνικές κινηματογραφικές παραγωγές (ταινίες). Στις ταινίες του συμπρωταγωνιστούσε σχεδόν πάντα με την αξέχαστη ηθοποιό Μέμα Σταθοπούλου.

Περισσότερο γνωστός όμως έγινε από τη τηλεοπτική του καριέρα που άρχισε το 1974 με τη τότε μεγάλη επιτυχία «Οι Δίκαιοι» (σειρά που κράτησε 3 χρόνια) την οποία ακολούθησαν σειρά επιτυχιών όπως «Οι Αξιόπιστοι» 1981, «Οι Ιερόσυλοι» 1983, «Η Βεντέτα» 1987, «Η Έκτη Εντολή» 1989, «Η Δίκη» 1991, και «Η Οργή των Θεών» το 1994.

Σεναριογράφος και πρωταγωνιστής στους ρόλους του δικηγόρου Άγγελου Καρνέζη, του δημοσιογράφου Άρη Μαρτέλη προκειμένου να συμβάλει στην απονομή της δικαιοσύνης.

Τιμήθηκε με το Κορφιάτικο Βραβείο Σεναρίου το 1984 για το σίριαλ «Οι Ιερόσυλοι».

Πέθανε την 1η Σεπτεμβρίου του 2005 σε ηλικία 71 ετών στην Αθήνα. Κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο , όπου ετάφη και ο θείος του, ο γνωστός ποιητής Τάσος Λειβαδίτης, το 1988. Δεν είχε παιδιά, ενώ είχε μακροχρόνιο δεσμό με την παρτενέρ του Μέμα Σταθοπούλου. πηγή

Θάνος Κωτσόπουλος

2009-10-26T17:46:00.003+02:00

Ο Θάνος Κωτσόπουλος του Αλεξάνδρου γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1911 στην Αθήνα και πέθανε στις 18 Μαρτίου 1994. Υπήρξε Έλληνας ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης, πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1931) και παράλληλα αριστούχος απόφοιτος της Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1932).

Υπήρξε πρωταγωνιστής σε μεγάλο αριθμό θεατρικών έργων ως συνεργάτης στο Εθνικό Θέατρο, στο Θέατρο του Κ. Μπαστιά, στο θίασο Κατερίνας και στο θίασο Μανωλίδου - Παπά - Κωτσόπουλου. Το 1946 διορίστηκε καθηγητής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου το 1962 ανέλαβε διευθυντής. Στη περίοδο 1967 - 1973 περιορίσθηκε ως σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (Κ.Θ.Β.Ε.) στα έργα "Θυσία του Αβραάμ", "Αγαμέμνων", "Μάκβεθ", "Βασιλιάς Ληρ", "Φιλάργυρος", "Ερωτόκριτος" κ.ά. Έχει διακριθεί σε ρόλους του αρχαίου Δράματος.

Μεγάλη επίσης υπήρξε η συμβολή του στον κινηματογράφο και στη τηλεόραση. Αν και το 1974 συνταξιοδοτήθηκε,(όπου και συνέχισε να διδάσκει σε δραματικές σχολές), το 1978 διορίσθηκε διευθυντής του Άρματος Θέσπιδος.

Επίσης υπήρξε συγγραφέας των παρακάτω θεατρικών έργων: "Ο πόλεμος τελείωσε" (Α' Καλοκαιρινό βραβείο), "Ο Λυτρωμός", "Εδώ δεν είναι Μεξικό", "Ατρείδες" κ.ά., καθώς και μέλος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων. Έκανε δε και πολλές περιοδείες στο εξωτερικό και είχε τιμηθεί με πολλά παράσημα*.

Μιλούσε Αγγλικά και Γαλλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Σύζυγός του ήταν η επίσης ηθοποιός Άννα Ραυτοπούλου. Κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο. πηγή

Σπύρος Κωνσταντόπουλος

2009-10-26T17:35:00.006+02:00

Σπύρος Κωνσταντόπουλος ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925. Αποφοίτησε από τη σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Διακρίθηκε σε όλα τα θεατρικά είδη και συνεργάστηκε σχεδόν με όλους τους μεγάλους ηθοποιούς της εποχής του όπως με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, την Τζένη Καρέζη, τον Κώστα Καζάκο, την Μελίνα Μερκούρη, τον Νίκο Κούρκουλο, τον Δημήτρη Χορν, την Έλλη Λαμπέτη, τον Μάνο Κατράκη και πολλούς άλλους. Ήταν παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Μαρία Ζαφειράκη και απέκτησαν ένα γιο. Πέθανε στις 28 Μαρτίου του 2007. Κηδεύτηκε στις 30 Μαρτίου του 2007 από το νεκροταφείο Αγίας Παρασκευής. πηγή

Γιώργος Κωνσταντίνου

2009-10-22T18:32:00.003+03:00

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Οκτωβρίου του 1934. Σπούδασε στη Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Μετά την αποφοίτησή του συνεργάστηκε με αξιόλογους θιάσους στο θέατρο.

Η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση έγινε το 1961 στη ταινία Η Λίζα και η Άλλη. Στον κινηματογράφο καθιερώθηκε μ' ένα μικρό αλλά χαρακτηριστικό ρόλο στην ταινία Χτυποκάρδια στο θρανίο (στη θρυλική πλέον σκηνή με το προφιτερόλ) και ένα χρόνο αργότερα ως πρωταγωνιστής πλέον στην ταινία Γάμος αλά Ελληνικά. Το 1966 έκανε ένα σύντομο πέρασμα πίσω από τις κάμερες, γυρίζοντας δικά του σενάρια και πρωταγωνιστώντας παράλληλα. Η σκηνοθετική του όμως δραστηριότητα σταμάτησε νωρίς στον κινηματογράφο, παρά τα ελπιδοφόρα της μηνύματα.

Οι πλέον χαρακτηριστικές του στιγμές στον Ελληνικό Κινηματογράφο, είναι στις ταινίες: Η δε Γυνή να Φοβήται τον Άνδρα (στο ρόλο του στριμμένου Άντωνάκη), Ξύπνα Βασίλη (ο δεξιός υπαλληλίσκος που όταν αλλάζει μυαλά τρελλαίνεται), Καλώς Ήλθε το Δολλάριο (φτωχός πλητν τίμιος λογιστής που αναλαμβάνει να διδάξει τις κοπέλες τις Τρούμπας Αγγλικά για να ρίχνουν τα "ναυτάκια" του Αμερικάνικου Στόλου), Χτυποκάρδια στο Θρανίο (προφιτερόλ) , Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης και Η Σωφερίνα (ζηλιάρης σύζυγος -και όχι άδικα - της Μάρως Κοντού).

Ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος και πρωταγωνιστής της μεγάλης οθόνης επανήλθε το 1987 μ' εμπορικές ταινίες και ταινίες βίντεο. Στην τηλεόραση έκανε την είσοδό του το 1975 ("Ανθρώπινες Ιστορίες") και με τις τρεις του ιδιότητες (ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος) και από τότε ανέπτυξε μεγάλη δραστηριότητα στη μικρή οθόνη, έως σήμερα. Πολύ πετυχημένη είναι και η πορεία του στο ελεύθερο θέατρο.

πηγή: Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA

Ειρήνη Κουμαριανού

2009-10-22T18:17:00.003+03:00

Η Ειρήνη Κουμαριανού είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε το 1931. Μαθήτρια του Ελληνικού Ωδείου, η καριέρα της ξεκίνησε το 1951.

Γεννήθηκε στο Γαλάτσι και αποτελεί σήμερα μία από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες του Ελληνικού Θεάτρου. Έχει πρωταγωνιστήσει σε αρκετές παραστάσεις κυρίως του Εθνικού Θεάτρου, ενώ παράλληλα συμμετείχε σε πολλές αρχαίες τραγωδίες, κυρίως της Επιδαύρου. Τηλεοπτικά έχουν αγαπηθεί πολλές δουλειές της.

Έχει συμπρωταγωνιστήσει με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, την Τζένη Καρέζη, τη Ρένα Βλαχοπούλου και άλλους και έχει στο ενεργητικό της 40 ταινίες, μεταξύ των οποίων τις: "Ιστορία μιας ζωής", "Κορίτσια για φίλημα" (1965), "Δάκρυα για την Ηλέκτρα" (1966), "Πολύ αργά για δάκρυα", "Καπετάν φάντης μπαστούνι" (1968), "Η νεράιδα και το παλικάρι" (1969) , "Η αριστοκράτισσα και ο αλήτης", "Κρίμα το μπόι σου" (1970), "Ο κατεργάρης", "Η εφοπλιστίνα" (1971), "Η Μαρία της σιωπής", "Στον αστερισμό της παρθένου" (1973), συμμετοχές στο ραδιοφωνικό "Θέατρο της Δευτέρας".

Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί σε σειρές όπως Αναστασία, (1994) "Προδοσία" (1996), Σαν αδελφές (ΕΤ1 - 1998),Alma libre" (2001) και Σ' αγαπώ-Μ' αγαπάς ενώ το 2004 είχε ένα μικρό ρόλο στις Σαββατογεννημένες του Γιώργου Καπουτζίδη. Η μεγάλη επιτυχία ήρθε το 2006 με την σειρα Στο παρά πέντε.

Αυτό συνετέλεσε στην επιλογή της τον επόμενο χρόνο για τη σειρά Στο Παρά 5 του ίδιου σεναριογράφου όπου και συμπρωταγωνιστεί με τη φίλη της Έφη Παπαθεοδώρου, με την οποία επίσης πρωταγωνιστεί στην Ελληνοαμερικανική ταινία Όπα!.

Από τον Φεβρουάριο του 2007 συμμετέχει στην θεατρική παράσταση "Μάρτυρας κατηγορίας" της Αγκάθα Κρίστι με την Κάτια Δανδουλάκη, τον Δάνη Κατρανίδη, τον Κώστα Σπυρόπουλο κ.ά. πηγη

Θόδωρος Κεφαλόπουλος

2009-10-22T18:06:00.003+03:00

Ο Θόδωρος Κεφαλόπουλος ήταν Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε το 1894 στα Βρύουλα της Μικράς Ασίας. Η πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή έγινε το 1915. Γράφτηκε στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (Σ.Ε.Η.) λίγους μήνες μετά την ίδρυσή του το 1917. Ηθοποιός περιοδευόντων κυρίως θιάσων, έπαιξε σε όλα τα είδη του θεάτρου (δράμα, κωμωδία, επιθεώρηση κλπ). Συγκρότησε επανειλημμένως δικούς του θιάσους και περιόδευσε μαζί με τη σύζυγό του Σοφία Κεφαλοπούλου (1894-19;;) σε ολόκληρη την ελληνική επαρχία. Το 1920 συμμετείχε σε συνεταιρικό θίασο που έδωσε παραστάσεις στο Λουτράκι. Λίγο αργότερα, το 1924, τιν συναντούμε, και πάλι με συνεταιρικό θίασο, του Ηλία Βεργόπουλου. Ερμήνευσε τον Πρίγκιπα στους "Απάχηδες", τον Μπαρμπα-Αντώνη στο "Φιντανάκι" του Παντελή Χορν, κ.ά. Το 1928 συνεργάστηκε με τον περιοδεύοντα θίασο του Νικόλαου Κυριακίδη. Προς το τέλος της σταδιοδρομίας του (δεκαετία '60), ερμήνευσε με επιτυχία χαρακτηριστικούς ρόλους διάφορες ταινίες ("Η ωραία του κουρέα κ.ά.). Υπήρξε και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Αλληλοβοήθειας των ηθοποιών. Πέθανε το 1987. πηγη

Γιώργος Κάππης

2009-10-22T17:51:00.004+03:00

Ο ηθοποιός Γιώργος Κάππης (1929 - 11 Μαΐου 1999) έγινε γνωστός από δεύτερους ρόλους σε κωμωδίες του κινηματογράφου.

Κινηματογραφική και θεατρική προσφορά

Εμφανίστηκε σε ταινίες του Δαλιανίδη και αλήστου μνήμης ρόλοι του είναι ως αφελής γιος του Αλέκου Λειβαδίτη στο «Ο εμίρης και ο κακομοίρης» αλλά και ως σκηνοθέτης που τελικά ξυλοφορτώνεται από το Λάμπρο Κωνσταντάρα στο «Ο τρελός τα έχει 400».Έλαβε μέρος και σε πολλές βιντεοταινίες της δεκαετίας του '80 λόγω επιβίωσης.

Αλησμόνητος έχει μείνει στη μνήμη του πειραϊκού θεατρόφιλου κοινού όταν (μετά τη μεταπολίτευση) ανοίγοντας η αυλαία, το σκηνικό παρουσίαζε μια μεγάλη κλειστή γροθιά με ανασηκωμένο όμως το μεσαίο δάκτυλο στη κορυφή του οποίου φερόταν να κάθεται ο Γ. Κάππης, χωρίς να μιλάει. Μετά παρέλευση 2-3 λεπτών και ενώ το κοινό γέλαγε έντονα προκαλούμενος πειραχτικά έλεγε:

- Γελάτε ε!..., Γελάστε!..., Γελάστε!... Όλοι σας 7 χρόνια καθόσασταν εδώ πάνω!

Θάνατος

Πέθανε φτωχός, μέσα στη μοναξιά, το Μάιο του 1999. Κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο της Γλυφάδας με παρουσία πολύ λίγων συναδέλφων του. Είχε μια κόρη, την Πατρίτσια. πηγη

Μαρία Καλουτά

2009-10-21T16:54:00.003+03:00

Η Μαρία Καλουτά του Στεφάνου (Αθήνα, 1921- 29 Οκτωβρίου 2006), ήταν ηθοποιός, πρωταγωνίστρια και θιασάρχης. Στο θέατρο πρωτοεμφανίζεται το 1926 σε ηλικία 6 ετών μαζί με την αδελφή της Άννα, με την οποία δημιουργούν τα περίφημα "Καλουτάκια" και συνεχίζουν την καλλιτεχνική πορεία μαζί για 40 χρόνια. Εμφανίστηκε σε ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές παραγωγές. Το 1967 παντρεύτηκε το νομικό σύμβουλο του Δήμου Αθηναίων Δημήτρη Κωνσταντόπουλο και εγκατέλειψε για πάντα το θεατρικό σανίδι. Τα τελευταία χρόνια ήταν κατάκοιτη. Πέθανε στις 29 Οκτωβρίου 2006. Κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο.
πηγη

Άννα Καλουτά

2009-10-21T16:40:00.004+03:00

Η Ειρήνη-Άννα Καλουτά του Στεφάνου, ηθοποιός, πρωταγωνίστρια και θιασάρχης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Σεπτεμβρίου του 1918. Απόφοιτος της Ιονίου Σχολής Θηλέων, έκανε σπουδές πιάνου και αφοσιώθηκε στο θέατρο. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη χορογραφία, σκηνοθεσία και τη καλλιτεχνική διεύθυνση.

Εμφανίστηκε σε 14 ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες ενώ στο θέατρο πρωτοεμφανίζεται σε ηλικία 4 ετών στο θίασο Μαρίκας Κοτοπούλη, σε έργο πρόζας. Μαζί με την αδελφή της Μαρία δημιούργησαν τα περίφημα "Καλουτάκια", παιδιά θαύματα της εποχής εκείνης, σε όλα τα είδη του μουσικού θεάτρου.

Έχει συμμετάσχει σε επιθεωρήσεις των γνωστότερων επιθεωρησιογράφων σε οπερέτες όπως: "Γλυκειά Νανά", "Διαβολόπαιδο", "Βαφτιστικός" , "Μοντέρνα κορίτσια" κ.ά. του Θεόφραστου Σακελλαρίδη, "Γυναίκα του δρόμου", "Απάχηδες των Αθηνών", "Οι πειρατές" κ.ά. του Νίκου Χατζηαποστόλου, στη "Νυχτερίδα" του Γιόχαν Στράους, σε μουσικές κωμωδίες: "Μ΄ αγαπά δεν μ΄ αγαπά" των Γιανουκάκη - Ριτσιάρδη, σε ηθογραφίες όπως "Το Φυντανάκι" του Χορν, σε πρόζα "Το πανηγύρι" του Χορν, σε κωμειδύλλια: "Αγαπητικός της βοσκοπούλας", "Γκόλφω", "Μαρία Πενταγιώτισσα" και άλλα πολλά.

Επί 15 χρόνια έκανε περιοδείες στην Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία, Αφρική και Ν. Ζηλανδία. Εμφανίστηκε στη "Salle de Gaveau" στο Παρίσι 1950, στο "Κάρνεγκυ Χωλ" στη Νέα Υόρκη το 1954, στο "Palace Theatre" στο Λονδίνο 1968 κ.α.

Ηχογράφησε με την αδελφή της Μαρία πολλούς δίσκους στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ενδεικτικά: "Μ΄ αγαπά δεν μ΄ αγαπά", "Γερακίνα", "Οι κερασιές", "Η βροχή", "Βεμ - Βεμ". Οι δε εμφανίσεις της στην τηλεόραση δεν έχουν μέχρι σήμερα εκλείψει.

Μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, έχει τιμηθεί με πλείστα διπλώματα ελληνικών πρεσβειών για τις περιοδείες της και ακόμη με πολλές στρατιωτικές μνείες για τη ψυχαγωγία του Στρατού. Έμεινε θρυλική στις πολεμικές επιθεωρήσεις του 1940 ίδιαίτερα στο "Ευζωνάκι" αλλά και αργότερα σε ρόλους "Σμυρνιάς".

Δίκαια χαρακτηρίστηκε "Βασίλισσα της Επιθεώρησης" και μία από τις άξιες διαδόχους της στο είδος θα μπορούσε να θεωρηθεί η Ρένα Βλαχοπούλου

Η Άννα Καλουτά διατηρούσε δεσμό με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα σε νεαρή ηλικία.

πηγη

Έλια Καλλιγεράκη

2009-10-21T16:37:00.003+03:00

Η Έλια Καλλιγεράκη (Ελευθερία Καλλιγεράκη) γεννήθηκε στην Αθήνα (Γαλάτσι) τo 1947. Είναι γόνος μεγάλοαστικής οικογένειας της Αιγύπτου.

Το 1967 εκλέγεται Σταρ Ελλάς και αναχωρεί για το Μαϊάμι των Η.Π.Α όπου συμμετέχει στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος και κερδίζει τον τίτλο της Μις Φωτογένεια έχοντας προκριθεί στην τελική δεκαπεντάδα. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση. Συμμετείχε και σε κοσμικές ταβέρνες με ρεβί πίστας δίπλα στον Γιώργο Οικονομίδη.

Στον κινηματογράφο έχει συμπρωταγωνιστήσει δίπλα στους: Λάμπρο Κωνσταντάρα, Ρίκα Διαλυνά, Κώστα Βουτσά, Νίκο Ρίζο, Καίτη Παπανίκα, Γιώργο Μοσχίδη, Γιάννη Βογιατζή κ.ά. Στο θέατρο έχει παίξει δίπλα στους: Αλέκο Λειβαδίτη, Ρένα Ντορ, Τάκη Μηλιάδη, Σταύρο Παράβα, Νίκο Σταυρίδη, Μπέτυ Μοσχονά κ.ά. Επίσης έχει παίξει έναν από τους βασικούς ρόλους της τηλεοπτικής σειράς Η γειτονιά μας.

Σύζυγός της είναι ο ηθοποιός Πέτρος Πανταζής. Από το γάμο τους γεννήθηκε ο γιός τους Πετρής.

πηγη

Λυκούργος Καλλέργης

2009-10-20T18:09:00.003+03:00

Ο Λυκούργος Καλλέργης του Σταύρου είναι έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και τέως βουλευτής της Αριστεράς. Γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1914 στην Κρήτη, στο Χουμέρι Μυλοποτάμου. Πατέρας του ήταν ο πρωτοπόρος σοσιαλιστής ηγέτης και οργανωτής της πρώτης εργατικής πρωτομαγιάς στην Ελλάδα Σταύρος Καλλέργης. Μετοίκισε στην Αθήνα σε ηλικία 10 ετών και μετέπειτα, τελειώνοντας τη μέση εκπαίδευση και τη στρατιωτική θητεία, ξεκίνησε σπουδές στη δραματική σχολή της 'Λαϊκής Σκηνής' του Καρόλου Κουν. Στη σκηνή ανεβαίνει για πρώτη φορά το 1934 με τον ίδιο θίασο και πρώτο ρόλο τον Πανάρετο στην Ερωφίλη του Χορτάτζη. Ιδρυτικό μέλος και πρωταγωνιστής του Θεάτρου Τέχνης (1942-1950), ο Λυκούργος Καλλέργης μετράει πλέον εξήντα χρόνια υπηρεσίας και προσφοράς στο Ελληνικό Θέατρο, περίοδος κατά την οποία πήρε μέρος σε πάμπολλα έργα, δράματα και κωμωδίες. Υπήρξε επίσης αναγνωρισμένο πρωταγωνιστικό στέλεχος σε διάφορους θιάσους του ελευθέρου θεάτρου και επί 18 χρόνια πρωταγωνιστής του Εθνικού, του οποίου και διετέλεσε καθηγητής της Δραματικής Σχολής. Συμμετείχε σε παραγωγές στην Αθήνα, την επαρχία και το εξωτερικό, ερμηνεύοντας εξέχοντες ρόλους σε θεατρικά έργα του ελληνικού και διεθνούς δραματολογίου: Αρχαία τραγωδία, Σαίξπηρ, Ίψεν, Τσέχωφ, Στρίνμπεργκ, Πιραντέλλο, Γκόγκολ, Γκόρκι, Ο'Νηλ, Πρίσλεϋ κ.α.Στη θεατρική του πορεία συνάντησε και συνεργάστηκε με την Μαρίκα Κοτόπουλη, την Κατερίνα Ανδρεάδη, τον Βεάκη, την Παξινού, την Κυβέλη, τον Μινωτή κ.α.

Μετά τη μεταπολίτευση ασχολήθηκε με την πολιτική και το 1977 εξελέγη Βουλευτής του ΚΚΕ στη Α΄ Περιφέρεια Αθηνών.

Είναι μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών. Για μια δεκαετία υπήρξε Γενικός Γραμματέας (1956-1957) και για μικρό διάστημα Πρόεδρος. Επίσης υπήρξε Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος – Ακροάματος καθώς και Αντιπρόεδρος του Ταμείου Συντάξεως ηθοποιών. Στο διεθνή χώρο είχε λάβει μέρος στα Συνέδρια για την Ειρήνη στη Φραγκφούρτη (1976) και τη Σόφια (1977. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, επίτιμο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών του Πειραιά και επίτιμο μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός.

Είναι ο μόνος Έλληνας ηθοποιός που έχει τιμηθεί με το Βραβείο Πιραντέλλο, ενώ έχει λάβει το Βραβείο Βεάκη καθώς και τιμητικές διακρίσεις από το Δήμο Αθηναίων, πολλούς δήμους της χώρας, πολιτιστικούς συλλόγους και φορείς.

Στις 14 Μαΐου 2007 αναγορεύτηκε Επίτιμος Διδάκτωρ του τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών .

Ο Λυκούργος Καλλέργης είχε νυμφευθεί τη θανούσα ηθοποιό Μαρία Φωκά, με την οποία απέκτησε μία κόρη, τρεις εγγονές και επτά δισέγγονα που κατοικούν μόνιμα στην Αγγλία. Από το 1972 είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Τζένη Κολλάρου και έχει ένα γιο, τον Σταύρο, παντρεμένο με τη Δέσποινα Δερμιτζάκη και έναν εγγονό, Λυκούργο Σ. Καλλέργη.

πηγη

Νίκος Καζής

2009-10-20T18:03:00.003+03:00

Ο Νίκος Καζής (1927 - 1 Οκτωβρίου 2006) ήταν Έλληνας ηθοποιός, απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου.

Έκανε το ντεμπούτο του το 1948 με τον θίασο Μιράντας Μυράτ - Λάμπρου Κωνσταντάρα στο έργο του Ασημάκη Γιαλαμά «Σβήσε το φως», στο θέατρο «Μακεδονικό» της Θεσσαλονίκης (τον ίδιο χρόνο έγινε μέλος του ΣΕΗ). Έπαιξε πολλούς και ποικίλους ρόλους σε κωμωδίες, δράματα και αρχαίες τραγωδίες. Συνεργάστηκε με τους Λάμπρο Κωνσταντάρα, Βασίλη Λογοθετίδη, Νίκο Χατζίσκο, Αντιγόνη Βαλάκου, Κώστα Χατζηχρήστο κ.ά. Με το Εθνικό Θέατρο συνεργάστηκε τα διαστήματα (1954-1957, 1960-1964, 1966-1975) σε βασικούς ρόλους όπως: Πολυνείκης στις Φοίνισσες, Ίων στο ομώνυμο έργο, Ορέστης στην Ηλέκτρα (Ευριπίδη), Αχιλλέας στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι, Ετεοκλής στους Επτά επί Θήβας, λόρδος Γκόρινγκ στο «Ενας ιδανικός σύζυγος», λόρδος Ντάρλιγκτον στη «Βεντάλια της λαίδης Ουίντερμιρ» κ.ά.

Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες «Οι ουρανοί είναι δικοί μας», «Γκόλφω», «Στουρνάρα 288», «Αντιγόνη», «Οσο υπάρχουν γυναίκες» κ.ά. Τη δεκαετία του '60 συμμετείχε σε αρκετά θεατρικά έργα στο ραδιόφωνο. Μια σχετικά άγνωστη δραστηριότητά του ήταν αυτή του τραγουδιστή (σε ηλικία 15-17 χρόνων εμφανιζόταν τα χρόνια της Κατοχής σε βαριετέ όπως «Όασις», «Αλκαζάρ», «Σίνε-Νιους»). Ήταν αυτός που έβγαλε στο θέατρο τον Βασίλη Μαλούχο.
πηγη

Βούλα Ζουμπουλάκη

2009-10-20T17:47:00.004+03:00

Η Βούλα Ζουμπουλάκη του Ιωάννη, ηθοποιός (σύζυγος του Δημήτρη Μυράτ) γεννήθηκε στο Κάιρο (Αίγυπτος) στις 24 Σεπτεμβρίου του 1924 . Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, στη Σχολή Μονωδίας του Εθνικού Ωδείου και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εμφανίστηκε αρχικά στην Εθνική Λυρική Σκηνή το 1952 και δύο χρόνια αργότερα εμφανίστηκε στη πρόζα. Πρωταγωνίστησε στα έργα "Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα" του Λόρκα, "Απόψε αυτοσχεδιάζουμε" του Πιραντέλο, "Ρέκβιεμ για μιά μοναχή" του Φόκνερ, "Λυσσασμένη γάτα" του Τ. Ουίλιαμς κ.ά.

Έχει λάβει μέρος στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου στη Λισσαβόνα το 1964 και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1966.

Τιμήθηκε με το Α' Βραβείο Φεστιβάλ Λισσαβόνας (1964), Α' Έπαθλο Μ. Κοτοπούλη (καλλίτερης ηθοποιού) το 1961, Β' Έπαθλο Μ. Κοτοπούλη το 1965, Α' Βραβείο ηθοποιίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεασσαλονίκης (1966) και επίσης το 1966 της απενεμήθη ο Χρυσός Σταυρός Ευποιίας.

πηγη

Βασίλης Διαμαντόπουλος

2009-10-19T22:17:00.005+03:00

Ο Βασίλης Διαμαντόπουλος (15 Νοεμβρίου 1920 – 5 Μαΐου 1999) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Νέου Θεάτρου. Ήταν ο πρώτος ηθοποιός που εμφανίστηκε ζωντανά στην ελληνική τηλεόραση, στο μονόπρακτο Αυτός και το παντελόνι του του Ιάκωβου Καμπανέλλη, το 1966. Από τους πιο χαρακτηριστικούς του ρόλους ήταν αυτός του αυστηρού καθηγητή στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη Νόμος 4000 και αργότερα, σε σειρές, όπως "Εκμέκ παγωτό" , στην ιδιωτική τηλεόραση.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Πειραιά και σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και στις Δραματικές Σχολές του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης του Κουν. Το 1956 ίδρυσε μαζί με τη Μαρία Αλκαίου το Νέο Θέατρο και το 1993 το Σύγχρονο Θέατρο. Το 1970 επέστρεψε στην Ελλάδα από το Παρίσι και συνεργάστηκε με διάφορους ιδιωτικούς θιάσους, καθώς επίσης και με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Συμμετείχε σε πολλές κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, ενώ παράλληλα δίδαξε στις Δραματικές Σχολές του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης. Τα τελευταία χρόνια ήταν διευθυντής εργαστηρίου υποκριτικής τέχνης για νέους ηθοποιούς. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1999 από καρδιοαναπνευστική ανακοπή στη Γενική Κλινική Αθηνών, λόγω υποκεφαλικού κατάγματος του αριστερού μηριαίου που υπέστη από πτώση. Η κηδεία του έγινε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Προσωπική ζωή

Παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα με την ηθοποιό Τώνια Καράλη, με την οποία απέκτησε μία κόρη, και εν συνεχεία με την ηθοποιό Μαρίνα Γεωργίου, με την οποία απέκτησε έναν γιο.

el.wikipedia.org

Κάτια Δανδουλάκη

2009-10-19T22:05:00.004+03:00

Η Κάτια Δανδουλάκη είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 16 Μαΐου 1947. Έλκει την καταγωγή της από τη Σητεία από την πλευρά του πατέρα της και από τη Μικρά Ασία από την πλευρά της μητέρας της.

Τελείωσε τη Σχολή Θεάτρου του Κάρολου Κουν και το London School of Dramatic Art. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Λονδίνο συνεργάστηκε με το BBC σε τηλεταινίες και ραδιοφωνικές παραγωγές. Από το 1996 ήταν παντρεμένη με τον διανοούμενο Μάριο Πλωρίτη (απεβίωσε το 2006), ο οποίος έχει μεταφράσει και προσαρμόσει πολλά θεατρικά έργα στα οποία έχει πρωταγωνιστήσει η ίδια.

Κινηματογράφος, τηλεόραση και θέατρο

Έλαβε μέρος σε πολλές δημοφιλείς ταινίες όπως Παπαφλέσσας το 1971 με το Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Η μεγάλη της επιτυχία όμως, ήρθε το 1977 στην τηλεοπτική σειρά Οι Πανθέοι, από το ομότιτλο μυθιστόρημα του Τάσου Αθανασιάδη, όπου ερμήνευσε το ρόλο της Μάρμως Πανθέου, μιας νεαρής συζύγου. Προηγουμένως είχε πρωταγωνιστήσει στην τηλεοπτική σειρά Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο που είχε γράψει ο Νίκος Καζαντζάκης. Και οι δύο αυτές σειρές μεταδόθηκαν από την ελληνική κρατική τηλεόραση (ΕΡΤ). Ακόμα πήρε μέρος στον Χατζημανουήλ (1984 του Γιάννη Σμαραγδή) μαζί με τους Γιάννη Μόρτζο και Δάνη Κατρανίδη.

Τη δεκαετία του 1990 ο Νίκος Φώσκολος την επέλεξε ως βασική πρωταγωνίστρια στη νέα τηλεοπτική σειρά που ετοίμαζε, τη "Λάμψη". Ο ρόλος της Βίρνας Δράκου της χάρισε ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία. Το 1998 μετά από σχεδόν οχτώ χρόνια συνεργασίας "εγκαταλείπει" τη Λάμψη και αφοσιώνεται στο θέατρο.

Το 1999 πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου του Γιάννη Ξανθούλη Και ύστερα ήρθαν οι μέλισσες μαζί με το Γιώργο Βογιατζή για την ΕΤ1 σε σκηνοθεσία του Κώστα Κουτσομύτη. Το 2003 πρωταγωνίστησε και πάλι με τον Γιώργο Βογιατζή στην τηλεοπτική σειρά της Μιρέλλας Παπαοικονόμου Λένη. Από το 2004 έως το 2007 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά της Έλενας Ακρίτα και του Γιώργου Κυρίτση Βέρα στο δεξί για το Mega Channel. Σήμερα πρωταγωνιστεί στην νέα σειρά του MEGA Channel, Η ζωή της άλλης.

Είναι θιασάρχισα από το 1979. Το 1995 ίδρυσε το δικό της θέατρο, το "Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη" στο οποίο ανέβασε πολλές επιτυχημένες παραστάσεις, χαρακτηριστικότερες των οποίων υπήρξαν ο μονόλογος "Τζόρνταν" και το "Master Class" όπου υποδύθηκε τη Μαρία Κάλλας. Το 2007 ανέβασε στο θέατρό της, για 2η χρονιά, το θεατρικό έργο της Άγκαθα Κρίστι, "Μάρτυρας κατηγορίας".

el.wikipedia.org

Τόλης Βοσκόπουλος

2009-10-19T21:53:00.006+03:00

Ο Τόλης Βοσκόπουλος είναι ηθοποιός και τραγουδιστής. Γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου το 1940) στον Πειραιά (Κοκκινιά). Είναι το δωδέκατο παιδί της οικογένειας (έχει άλλες 11 αδερφές).

Θεωρείται απο τους σημαντικότερους τραγουδιστές της γεννιάς του και έχει χαρακτηριστεί ως "άρχοντας της πίστας". Όπως είχε δηλώσει κάποτε σε συνέντευξη "Ξεκινώντας το τραγούδι, "πήρα" μαζί μου τον ηθοποιό Βοσκόπουλο" ενώ επίσης ήταν ο πρώτος τραγουδιστής που ερμήνευε όρθιος τα τραγούδια του εν αντιθέσει με την εποχή του που συνηθιζόταν ο καλλιτέχνης να ναι καθιστός. Κατά περιόδους έχει γράψει τραγούδια τόσο σε στίχο οσο και μουσική που έχει συμπεριλλάβει σε προσωπικούς του δίσκους ή τα εχουν ερμηνεύσει άλλοι καλλιτέχνες.

Η είσοδος στο καλλιτεχνικό στερέωμα

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1958 και τον κινηματογράφο το 1963, μπήκε στην δισκογραφία με το τραγούδι Βήμα βήμα.Η καθιέρωσή του στο "πεντάγραμμο" ήρθε με τη "Άγωνια" το 1968 (σύνθεση Γ.Ζαμπέτα) που μέσα σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα ξεπέρασε τις 300.000 πωλήσεις. Έκτοτε έχει μια πολυετή πορεία με πωλήσεις πολλών εκατομμυρίων δίσκων και από τραγούδια που τραγουδούνται ακόμη και σήμερα όπως "Αγωνία", "Εγώ αγαπώ μια", "Πρίν χαθεί το όνειρό μας","Ανεπανάληπτος" κ.ά. Έχει ένα ευρύ φάσμα συνεργασιών ερμηνεύοντας τραγούδια Γιώργου Ζαμπέτα, Άκη Πάνου, Μίκη Θεοδωράκη, Θανάση Πολυκανδριώτη, Μάριου Τόκα, Γιάννη Πάριου, Πλέσσα, Κατσαρού, Βασιλειάδη, Δερβενιώτη, Βίρβου Λυμπερόπουλου, Πυθαγόρα, Φοίβου και πολλών άλλων.

Οι πολλές συνεργασίες με τον Στράτο Διονυσίου έως την Δέσποινα Βανδή έχει πραγματικά "ταράξει" τα νερά της νυχτερινής διασκέδασης.

Προσωπική Ζωή

Στην ιστορία έχει μείνει το ειδύλλιο του με την τραγουδίστρια Δούκισσα αλλά και με την ηθοποιό Ζωή Λάσκαρη.Έδωσε λαβή στον τύπο με τις κατακτήσεις του στο γυναικείο φύλο.

Έχει κάνει τέσσερις γάμους. Παντρεύτηκε πρώτα την Στέλλα Στρατηγού (ο γάμος του κράτησε από το 1960, μέχρι το 1965), την Μαρινέλλα (1973-1981), την Τζούλια Παπαδημητρίου, με την οποία έχει μία κόρη, τη Χαρά (εκκρεμεί δικαστική διαμάχη για την πατρότητα της από την πλευρά του Τόλη Βοσκόπουλου) (1990-1995) και την πρώην ηθοποιό και νυν βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στην Κέρκυρα Άντζελα Γκερέκου (παντρεύτηκαν στις 2 Αυγούστου 1996 στην Κέρκυρα με κουμπάρο τον δημοσιογράφο Τέρενς Κουίκ). Με την Γκερέκου έχουν μία κόρη, τη Μαρία που γεννήθηκε το 2001.

el.wikipedia.org

Αφροδίτη Γρηγοριάδου

2009-10-18T23:30:00.003+03:00

Η Αφροδίτη Γρηγοριάδου είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Γεννήθηκε στη Σοβιετική Ένωση το 1931. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, απ' όπου αποφοίτησε το 1962. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο την ίδια χρονιά με το έργο "Απόψε αυτοσχεδιάζουμε".

Στον κινηματογράφο, εμφανίστηκε το 1958 στην ταινία "Το εισπρακτοράκι", όπου ξεκίνησε και ο Νίκος Ξανθόπουλος, μαζί με τον οποίο έπαιξε σε άλλες 5 ταινίες.

Συμμετείχε στο ραδιοφωνικό σίριαλ "Το σπίτι των ανέμων" μαζί με το σύζυγό της, Βύρωνα Πάλλη, το οποίο γνώρισε τεράστια επιτυχία.

Είναι μητέρα της ηθοποιού Κοραλίας Καράντη.

el.wikipedia.org

Κατερίνα Βασιλάκου

2009-10-18T23:07:00.004+03:00

Η Κατερίνα Βασιλάκου ήταν Ελληνίδα ηθοποιός (Aιδηψός, 1941- Αθήνα, 4 Ιουλίου 2001), σύζυγος του ηθοποιού Θανάση Μυλωνά (πέθανε το 1989). Έπαιξε σε 51 ταινίες του κινηματογράφου, με σημαντική ερμηνεία της στην ταινία Της μιας δραχμής τα γιασεμιά.

Το όνομά της δόθηκε σε θέατρο. Πέθανε από έναν σπάνιο μύκητα στον εγκέφαλο και κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

el.wikipedia.org

Δημήτρης Μυράτ

2009-10-16T22:18:00.003+03:00

Ο Δημήτρης Μυράτ ήταν ηθοποιός, σκηνοθέτης, θιασάρχης και θεωρητικός του θεάτρου, γιος του Μήτσου Μυράτ και της Χρυσούλας Κοτοπούλη (αδελφής της Μαρίκας).

Γεννήθηκε στην Αθήνα (κατά άλλους στο Μπογιάτι) στις 5 Δεκεμβρίου του 1908. Σπούδασε Φιλολογία στο Βερολίνο και θέατρο στη Δραματική Σχολή του μεγάλου Αυστριακού σκηνοθέτη Μαξ Ράινχαρτ, και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή το 1931 στο θίασο της Κοτοπούλη, όπου και παρέμεινε ως το 1947. Από το 1947 μέχρι το 1950 ήταν πρωταγωνιστής του Εθνικού Θεάτρου. Από το 1951 μέχρι το 1956 Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο Θέατρο Κοτοπούλη - ΡΕΞ. Και από το 1957 διεύθυνε δικό του θίασο.

Για μια ενδιάμεση τριετία (1947 - 1950) έπαιξε στο Εθνικό Θέατρο («Συρανό ντε Μπερζεράκ», «Το ημέρωμα της Στρίγγλας», «Ορέστεια») όπου και έπαιξε τον Ορέστη με Κλυταιμνήστρα την Κοτοπούλη και σκηνοθέτη τον Ροντήρη, το 1949). Στο ΡΕΞ ο Μυράτ σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην «Άννα των χιλίων ημερών» (με την Μελίνα Μερκούρη), στον «Κορυδαλλό» του Ζαν Ανούιγ, στο «Η βασίλισσα και οι επαναστάτες» του Ούγκο Μπέττι, στο «Ρέκβιεμ για μια μοναχή» του Ουίλιαμ Φώκνερ, στη «Λυσσασμένη γάτα» του Τένεσι Ουίλιαμς, στον «Μάκβεθ» του Σαίξπηρ.

Συνεργάστηκε με πολύ σημαντικούς πρωταγωνιστές (Συνοδινού, Ηλιόπουλος, Διαμαντόπουλος, Κατράκης, Τσαγανέας), ενώ το 1957 ιδρύει, μαζί με τη σύζυγό του Βούλα Ζουμπουλάκη, προσωπικό θίασο και στεγάζονται (ως το θάνατό του) στο Θέατρο ΑΘΗΝΩΝ της οδού Βουκουρεστίου. Εκεί ανέβασε και έπαιξε Πιραντέλλο («Απόψε αυτοσχεδιάζουμε», «Να ντύσουμε τους γυμνούς»), Μπρεχτ («Αγία Ιωάννα των σφαγείων»), έργα του Σώμερσετ Μωμ, της Δάφνης ντυ Μωριέ, την «Εκάβη» του Ευριπίδη και την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή και πολλά άλλα. Για πάρα πολλά χρόνια διετέλεσε καθηγητής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και Διευθυντής του Ωδείου Αθηνών.

Ο Δημήτρης Μυράτ υπήρξε πολύ σημαντικός πνευματικός άνθρωπος, λόγιος, με βαθύτατη κουλτούρα και γλωσσική παιδεία, γνώστης της λατινικής γλώσσας και παρουσιάζει πλούσιο συγγραφικό έργο:

Ξεφυλλίζοντας τα αρχαία κείμενα (1970)
Ο καλός άνθρωπος του Άουγκσμπουργκ (1970)
Αγωγή του λόγου (1979)
Κριτική βιογραφία για το έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ, ενώ μετέφρασε ακόμη το «Μικρό Όργανο για το θέατρο» , σημαντικό θεωρητικό κείμενο του Γερμανού αυτού δραματουργού.

Τέλος, μετέφρασε πολλά από τα έργα που σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε.

Πέθανε στις 10 Ιανουαρίου του 1991, σε ηλικία 83 ετών.

el.wikipedia.org

Περικλής Χριστοφορίδης

2009-10-14T19:22:00.007+03:00

Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα της Μικράς Ασίας το 1908. Ηθοποιός της σκηνής από το 1924, πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1929, στην ταινία “Μπόρα”.

Στη συνέχεια συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους και ίδρυσε δικούς του, και περιόδευσε στον ελληνισμό του εξωτερικού. Παράλληλα ήταν συγγραφέας θεατρικών έργων και κινηματογραφικών σεναρίων και ως ηθοποιός, έκανε μια πλούσια κινηματογραφική καριέρα με τη συμμετοχή του σε περισσότερες από 200 ταινίες.

Πέθανε το 1983.

grcinema.wordpress.com

Γιάννης Φέρτης

2009-10-14T19:06:00.004+03:00

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης. Πρωτοεμφανίστηκε με το Θέατρο Τέχνης το 1959, στο έργο “Η ηλικία της νύχτας” και ακολούθησαν έργα όπως, “Ορνιθες”, “Ευριδίκη”, “Γλυκό πουλί της νιότης” (πλάι στη Μελίνα Μερκούρη) και αργότερα με το Θίασο Διονυσίων “Επικίνδυνη στροφή”, “Ασκηση πέντε δακτύλων”, “Το θαύμα της Άννας Σάλιβαν”, “Μικρή μας πόλη”, “Πέγκ καρδούλα μου”, “Ιστορία του Ιρκούτσκ”, “Ένας μήνας στην εξοχή”, “Ο δικέφαλος αετός” κ.ά.

Στο μεταξύ παντρεύτηκε την ηθοποιό Ξένια Καλογεροπούλου, με την οποία ίδρυσαν δικό τους θίασο και ανέβασαν τα έργα: “Γλάρος”, “Αφροδίτη και ντετέκτιβ”, “Καημένε μου Μάρικ”, “Ο σοβαρός κύριος Ερνέστος”, “Άλμπουμ”, “Η ηδονή της τιμιότητας”, “Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες”, “Επιθεωρητής”, “Αυγουστιάτικο φεγγάρι”, “Λουβ”, “Φτωχέ φονιά”, “Ο Δάσκαλος”, “Η Αστυνομία”, “Ο άνθρωπος”, “Το κτήνος και η αρετή” κ.ά. Στη συνέχεια έπαιξε “Βάκχες” στο Κ.Θ.Β.Ε. και στο Λαϊκό Πειραματικό Θέατρο, του οποίου έγινε συνιδρυτής, εμφανίστηκε στα έργα “Καπιταίν Σελ Καπιταίν Εσό” και “Η μάνα”.

Με την Αλίκη Βουγιουκλάκη συνέπραξε στο “Νυφικό κρεβάτι”, με τους Καρέζη – Καζάκο, συμπρωταγωνίστησε στην “Παναγία των δολαρίων” και με τους Μερκούρη – Κατράκη έπαιξε στο έργο, “Συντροφιά με τον Μπρεχτ”.

Αμέσως μετά ίδρυσε δικό του θίασο και ανέβασε έργα όπως: “Βρικόλακες”, “Γλυκό πουλί της νιότης”, “Μπέντ”, “Το τέλος της κυρίας Τσέηνυ”, “Οργισμένα νιάτα”, “Το πιο αληθινό”, “Αμαντέους”, “Μαύρη κωμωδία”, “Επικίνδυνες σχέσεις”.

Επίσης συμμετείχε στις επιθεωρήσεις “Γελάς Ελλάς Αγελάς” και “Χορός Οζαλόγκου.
Ακολούθησαν τα έργα: “Ξενοδοχείον Παράδεισος”, “Λοκαντιέρα”, “Καινούργια σελίδα” και με το Αμφιθέατρο στις παραστάσεις, “Ορέστεια (Ορέστης), “Βόυτσεκ”, “Ηλέκτρα (Ορέστης), “Άμλετ” (Άμλετ), “Βάκχες” (Διόνυσος). Με το Θίασο Δρώμενα στα έργα “Γλάρος” (Τριγκόριν) και “Δανειστές”.

Στον κινηματογράφο το ντεμπούτο του το έκανε το 1961, με τις ταινίες Ποια Είναι η Μαργαρίτα (Δαδήρας Ντίμης) και Αγάπη και Θύελλα (Καψάσκης Σωκράτης).

Το 1976, έκανε την είσοδό του στην τηλεόραση με τη σειρά, “Αθάνατες ιστορίες αγάπης”, ενώ η φωνή του είναι “σήμα κατατεθέν” στο χώρο της διαφήμισης.

Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η ηθοποιός Μιμή Ντενίση.
grcinema.wordpress.com

Πέτρος Φυσσούν

2009-10-14T18:56:00.004+03:00

Ο Πέτρος Φυσσούν του Δημητρίου είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης. Γεννήθηκε την 1 Οκτωβρίου του 1935 στη Ρωσία. Απεφοίτησε της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης το 1954. Μέχρι το 1956 συνεργάσθηκε με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Υπήρξε πρωταγωνιστής του Εθνικού Θεάτρου Ελλάδος στο χρονικό διάστημα 1961-1965 και στη συνέχεια ομοίως στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος 1976-1978. Στη θεατρική σκηνή ερμήνευσε όλα σχεδόν τα είδη θεάτρου, δράμα, κωμωδία, τραγωδία αλλά και επιθεώρηση. Παντρεύτηκε την εγγονή του Κώστα Χατζηχρήστου, Άννα

Είχε συμμετάσχει στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών (1965), Μόσχας και τότε Λένιγκραντ (1966), Αθηνών, Φιλίππων αλλά και στα Επιδαύρια. Υπήρξε θιασάρχης και θεατρικός επιχειρηματίας αλλά και μέλος του Ινστιτούτου Καταναλωτών.

Τιμήθηκε με πολλά βραβεία όπως Α’ ανδρικού ρόλου στα Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου 1963 και 1964 καθώς και με Α’ Βραβείο ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Θεάτρου Ιθάκης το 1975.

Μόνιμος κάτοικος Αθηνών και ομιλεί Αγγλικά, Ρωσικά και Σουηδικά.

grcinema.wordpress.com

Νίκος Τσούκας

2009-10-14T18:50:00.003+03:00

Γεννήθηκε στην Δεσκάτη Σερρών το 1935. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Πέλου Κατσέλη.

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1962, πλάι στο Μίμη Φωτόπουλο, με το έργο “Εξω οι κλέφτες”. Στη συνέχεια έπαιξε με την Έλλη Λαμπέτη στο έργο “Η μικρή μας πόλη” και αργότερα συνεργάστηκε με τους Κατερίνα, Κώστα Μουσούρη, Λάμπρο Κωνσταντάρα, Τζένη Καρέζη, Κώστα Ρηγόπουλο, Κάκια Αναλυτή, Σωτήρη Μουστάκα, Αλίκη Βουγιουκλάκη κ.ά.

Το ντεμπούτο του στον Κινηματογράφο το έκανε το 1962, με τις ταινίες Προδομένη Αγάπη και Η Νύφη το ‘Σκασε. Μερικοί από τους πλέον χαρακτηριστικούς ρόλους του ήταν στις ταινίες: Η Βίλλα των Οργίων, Η Νεράϊδα και το Παλληκάρι, Το Στραβόξυλο και Η Ωραία του Κουρέα.

Στη μικρή οθόνη πρωτοεμφανίστηκε στη σειρά “Ταξίδι”, που τον έκανε δημοφιλή στο πλατύ κοινό και ακολούθησαν οι “Πάρκινγκ”, “Όταν ήμουν δάσκαλος” κ.ά

grcinema.wordpress.com

Τζένη Ρουσσέα

2009-10-14T18:35:00.004+03:00

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1933. Σπούδασε στη Σχολή Βασιλικού Θεάτρου.

Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε με το έργο “Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ” και συνέχισε με έργα όπως: “Σκηνές του δρόμου”, “Ζακυνθινή σερενάτα”, “Χαϊδεμένος”, “Ο Λήσταρχος Νταβέλης”, “Θηλιά στο σκοτάδι”, “Χωρίς οργή”, “Καπετάνιος στον παράδεισο”, “Θάψτε τους νεκρούς”, “Το φιόρο του Λεβάντε”, “Στέλλα Βιολάντη”, “Οι τρεις αδελφές”, “Υπόθεση διαζυγίου” κ.ά.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1949, στην ταινία Κόκκινος βράχος.

Μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές κινηματογραφικές της στιγμές: Εγωισμός, Πυρετός στην Άσφαλτο, Ο Σπαγγοραμένος, Ησαϊα μη Χορεύεις, Ένας Τρελλος Γλεντζές, Εσχάτη Προδοσία κ.α.

Στην τηλεόραση γνώρισε μεγάλη επιτυχία με τη συμμετοχή της σε σειρές όπως “Άγνωστος πόλεμος”, “Αθάνατες ιστορίες αγάπης” κ.ά.
grcinema.wordpress.com

Λίλη Παπαγιάννη

2009-10-13T21:21:00.003+03:00

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης, απ’ όπου αποφοίτησε το 1958. Στη συνέχεια παρέμεινε στο Θέατρο Τέχνης και πήρε μέρος στις παραστάσεις: “Η αυλή των θαυμάτων”, “Ο κύκλος με την κιμωλία” και “Καλοκαίρι και καταχνιά”.

Στη συνέχεια συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους και συμμετείχε σε έργα όπως: “Μαντώ Μαυρογένους”, “Η ωραία Μυλωνού”, “Οι αθώες”, “Η φωνή της τρυγόνας”, “Καλοκαίρι και καταχνιά”, “Ποντικοπαγίδα”, “Δεσποινίς διευθυντής”, “Μαίρη Μαίρη” κ.ά.

Στο μεταξύ το 1957, είχε γνωριστεί και παντρεύτηκε με τον ηθοποιό Ανδρέα Φιλιππίδη, με τον οποίο συγκρότησε Θίασο το 1965, ανεβάζοντας τα έργα “Βαθιά γαλάζια θάλασσα” και “Ο έρωτας των 4 συνταγματαρχών”. Από το 1965 μέχρι το 1969, συνεργάστηκε με το Κ.Θ.Β.Ε. σε παραστάσεις όπως: “Τρωάδες”, “Βασιλιάς Ληρ”, “Ο έμπορος της Βενετίας”, “Οι γυναίκες διασκεδάζουν” κ.ά. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με αρκετούς θιάσους, συμμετέχοντας σε παραστάσεις όπως: “Κοκτέιλ πάρτι”, “Πίκνικ”, “Η αστική τάξη αστειεύεται”, “Μαθήματα γάμου”, “Ένα βότσαλο στη λίμνη”, ” κ.ά.

Από το 1982 μέχρι το 1988, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο σε έργα: “Οθέλλος”, “7 γυναίκες”, “Ηλέκτρα” κ.ά.

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1959, στην ταινία Νταντά με το ζόρι. Χαρακτηριστικοί ρόλοι: Η Χαρτοπαίχτρα και Δεσποινίς Διευθυντής.

Στην τηλεόραση πήρε μέρος σε σειρές (”Επειδή και δια ταύτα”) και σε θεατρικά, όπως επίσης και σε θεατρικά έργα για το ραδιόφωνο.
grcinema.wordpress.com

Θανάσης Τζενέραλης

2009-10-13T21:14:00.003+03:00

Γεννήθηκε το 1911. Ξεκίνησε το 1940 ως ηθοποιός του λυρικού θεάτρου. Ασχολήθηκε στη συνέχεια με το θέατρο και τον κινηματογράφο. Από τις θεατρικές του δραστηριότητες σημαντικότερη ήταν η πολυετής θητεία του στο Κ.Θ.Β.Ε.

Στον κινηματογράφο αποτέλεσε τον σχεδόν μόνιμο συμπρωταγωνιστή του Βασίλη Λογοθετίδη. Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το έκανε το 1949, στην ταινία του Νίκου Τσιφόρου, Τελευταία Αποστολή. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση, με αποτέλεσμα ο θάνατός του, το 1989, να περάσει σχεδόν απαρατήρητος από το καλλιτεχνικό κύκλωμα.

Μερικοί από τους πιο χαρακτηριστικούς του ρόλους: Έλα Στο Θείο (1950), Σάντα Τσικίτα (1953), Δεσποινίς Ετών 39 (1954), Μια Ζωή την Έχουμε (1958), Ο Ηλίας του 16ου (1959), Μανταλένα (1960) κ.ο.κ.

grcinema.wordpress.com

Αλέκος Τζανετάκος

2009-10-13T21:01:00.004+03:00

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937. Σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν και στην Ανωτέρα Σχολή Κινηματογράφου (Σταυράκου). Πρωτοεμφανίστηκε το 1957 σε ρόλους κλασσικού ρεπερτορίου, με το Περιφερειακό Θέατρο Θεσσαλονίκης του Κώστα Χατζίσκου, σε τουρνέ ανά την Ελλάδα.

Αργότερα καθιερώθηκε ως πρωταγωνιστής στο θέατρο Μπουρνέλη στο πλευρό σπουδαίων κωμικών, όπως των Μακρή, Αυλωνίτη, Σταυρίδη, Βλαχοπούλου κ.ά. Μια μεγάλη θεατρική του επιτυχία ήταν, “Ο τρελός του Λούνα Πάρκ”, στην οποία είχε και την καλλιτεχνική διεύθυνση και η οποία έκανε περιοδεία σ’ όλη την Αμερική.

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1957, στην ταινία Η αρπαγή της Περσεφόνης. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τη Φίνος Φιλμ, με την οποία γύρισε πολλές ταινίες και έγινε γνωστός στο πλατύ κοινό, με το ρόλο του “καρπαζοεισπράχτορα”, που τον καθιέρωσε. Ενας μεγάλος αριθμός ταινιών του, ήταν σε σενάριο δικό του.

Στο μεταξύ, στο θέατρο υπηρέτησε για 12 χρόνια την επιθεώρηση και για άλλα 13 την πρόζα και την κωμωδία, συνεργαζόμενος με πολλούς θιάσους. Στις αρχές της δεκαετίας του ‘80, πήρε την απόφαση να αποχωρίσει από το θέατρο και ασχοληθεί με τη συγγραφή 170 σεναρίων που γυρίστηκαν βιντεοταινίες, με πρωταγωνιστή τον ίδιο. Αργότερα, απομακρύνθηκε εντελώς από κάθε καλλιτεχνική δραστηριότητα.

Ήταν πρωταθλητής μοτοσικλέτας και είχε κερδίσει δέκα κύπελλα σε ισάριθμους αγώνες.

grcinema.wordpress.com

Νίκη Λινάρδου

2009-10-12T22:03:00.003+03:00

Γνωστή στα πρώτα της βήματα και με το ψευδώνυμο “Μπέμπα Κούλα”. Ήταν η δεύτερη σύζυγος του σκηνοθέτη – σεναριογράφου των επιτυχιών, Αλέκο Σακελλάριο. Ο γάμος τους διήρκησε 10 έτη. Κατόπιν παντρεύτηκε τον σκηνοθέτη της τηλεόρασης Θ. Χρυσοβέργη με τον οποίο έμεινε μαζί για 8 χρόνια.

Έχει παίξει σε αρκετές χαρακτηριστικές ταινίες του Ελληνικού Κινηματογράφου, σε δεύτερους αλλά και πρώτους ρόλους. Χαρακτηριστικά δείγματα γραφής: Λατέρνα Φτώχεια και Φιλότιμο και Λατέρνα Φτώχεια και Γαρύφαλλο στο ρόλο της γύφτισσας, Τα Κίτρινα Γάντια, Όταν Λείπει η Γάτα (καμαριέρα), Πολυτεχνίτης κι Ερημοσπίτης (οικ. βοηθός), Θα σε Κάνω Βασίλισσα (εδώ σε ρόλο πρωταγωνιστικό), Υπάρχει και Φιλότιμο (κόρη του Μαυρογιαλούρου), Καλώς Ήλθε το Δολλάριο (πόρνη της Τρούμπας) και Ρωμιός Έχει Φιλότιμο (δεσμός του Λάμπρου Κωνσταντάρα που την κάνει ά λα Γαλλικά με τον Αργεντίνο).

Το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το έκανε το 1955, στην κλασική ταινία του Αλέκου Σακελλάριου, Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο, σε έναν μικρό ρόλο, σαν γύφτισσα.
grcinema.wordpress.com

Χλόη Λιάσκου

2009-10-12T21:52:00.004+03:00

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σε ηλικία τεσσάρων ετών ξεκίνησε μαθήματα χορού στη Σχολή Ζουρούδη, όπου φοίτησε μέχρι τα 18 της, παίρνοντας το δίπλωμα της χορεύτριας.

Η κινηματογραφική της καριέρα ξεκίνησε το 1962 σε ηλικία 16 ετών, όταν εμφανίστηκε στην ταινία της Φίνος Φιλμ, Νόμος 4000. Από τότε και ως το 1966 συνεργαζόταν αποκλειστικά με την Φίνος Φιλμ (ο Φίνος επιδιώκε να δένει τους ηθοποιούς με την εταιρία του – κάτι που δεν κατάφερε με την Βουγιουκλάκη).

Το 1971, προσλήφθηκε στο Εθνικό Θέατρο, όπου παρέμεινε 12 χρόνια και έπαιξε σε παραστάσεις όπως: “Ηλέκτρα”, “Εκάβη”, “Ορέστης”, “Τέλος καλό όλα καλά”, “Οθέλλος”, “Δον Κιχώτης”, “Διαστημικά χρυσάνθεμα”, “Νταντόν”, “Μουσαφιρέοι” κ.ά. Το καλοκαίρι του 1993, για πρώτη φορά πρωταγωνίστησε σε επιθεώρηση στο Δημοτικό Θέατρο Νίκαιας.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε σε πολλά θεατρικά έργα και σήριαλ όπως: “Οικογένεια”, “Παράλληλοι δρόμοι”, “Καλημέρα ζωή”, “Τμήμα ηθών” κ.ά. Από το 1970 μέχρι σήμερα συνεργάστηκε πολλές φορές με διάφορα ραδιοφωνικά κανάλια, συμμετέχοντας σε θεατρικά έργα, κλασικά και μοντέρνα, εκπομπές λόγου (”Ραδιοφωνική βιβλιοθήκη”, “Ποιητική ανθολογία” κ.ά.), ενώ το διάστημα 1991-1996, παρουσίαζε στην ΕΡΑ 2, την εκπομπή “Εν αρχής είναι ο έρωτας”.
grcinema.wordpress.com

Χρήστος Πάρλας

2009-10-12T21:44:00.004+03:00

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1936.

Σπούδασε στην Αθήνα στη Σχολή Κ. Μιχαηλίδη. Ηθοποιός θεάτρου από το 1957, εμφανίστηκε παράλληλα και στον κινηματογράφο σε πρώτους ή κύριους ρόλους.

Την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο την έκανε το 1962 με τις ταινίες Δέκα Μέρες στο Παρίσι, Ο Γαμπρός μου ο Δικηγόρος.

Είναι σύζυγος της επίσης ηθοποιού Νανάς Σκιαδά.

grcinema.wordpress.com

Αθηνόδωρος Προύσαλης

2009-10-12T21:37:00.003+03:00

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1926.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Ωδείου Αθηνών. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1953. Ένα χρόνο νωρίτερα, το 1952, πρωτοεμφανίζεται στην ταινία Το Στραβόξυλο.

Ηθοποιός της σκηνής, συνεργάστηκε με αξιόλογους θιάσους και πολλές φορές είχε την ευκαιρία να ερμηνεύσει σημαντικούς δεύτερους ρόλους, τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο. Μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του περιέχονται στις ταινίες: Της Νύχτας τα Καμώματα (1957), Πολυτεχνίτης κι Ερημοσπίτης (1963), Ένα Έξυπνο Έξυπνο Μούτρο (1965), Μια Τρελλή Τρελλή Οικογένεια (1965), Πατέρα Κάτσε Φρόνιμα (1967), Μια Ιταλίδα Απ’ την Κυψέλη (1968) κ.ο.κ.

grcinema.wordpress.com

Άγγελος Μαυρόπουλος

2009-10-12T21:28:00.003+03:00

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1909.

Ηθοποιός της μουσικής σκηνής από το 1918, ξεκίνησε την καριέρα του ως κομπέρ, ενώ αργότερα στράφηκε αποκλειστικά στον κινηματογράφο. Το ντεμπούτο στο κινηματογράφο, το εκανέ αρκετά αργά, σε ηλικία 50 ετών, στην κωμωδία Ένας Βλάκας και Μισός.

Διακρίθηκε σε χαρακτηριστικούς δεύτερους ρόλους, κυρίως σε παραγωγές της Φίνος Φιλμ, όπως: Το Κοροϊδακι της Δεσποινίδος (1960), Ο Κατήφορος (1961), Το Δόλωμα (1963), Εγωισμός (1964), Η Χαρτοπαίχτρα (1964), Κορίτσια Για Φίλημα (1965) κ.ο.κ.

Το 1930, παντρεύτηκε για ένα σύντομο διάστημα με την ηθοποιό Μαρίκα Κρεββατά και απέκτησαν μία κόρη, την επίσης ηθοποιό Γκέλλυ Μαυροπούλου.

Πέθανε το 1979.

grcinema.wordpress.com

Καίτη Λαμπροπούλου

2009-10-11T21:47:00.003+03:00

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1926.

Βγήκε κατευθείαν στο θέατρο, ως εξαιρετικό ταλέντο, στην παράσταση του Θεάτρου Τέχνης “Αγριόπαπια”. Με το Θέατρο Τέχνης συνεργάστηκε πολλά χρόνια, παίζοντας σε έργα όπως: “Σουάνεβιτ”, “Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε”, “Κωνσταντίνου και Ελένης”, “Βυσσινόκηπος”, “Στέλλα Βιολάντη”, “Το πρώτο έργο της Φάννυ”, “Δεν μπορείς να ξέρεις”, “Χαρούμενα νιάτα”, “Βρικόλακες” κ.ά.

Στη συνέχεια συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο και πήρε μέρος σε παραστάσεις όπως: “Ζητείται υπηρέτης”, “Το φιντανάκι”, “Κατά φαντασίαν ασθενής”, “Στρατηγήματα εραστών”, “Λοκαντιέρα”, “Ο κουρέας της Σεβίλλης”, “Καινούργια ζωή”, “Φοιτητές”, “Το χαλάζι”, “Οπως με θες” κ.ά.

Αποχωρώντας από το Εθνικό Θέατρο, συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους στο ελεύθερο θέατρο και πήρε μέρος σε πολλές παραστάσεις, ανάμεσα στις οποίες: “Ονειρο θερινής νύχτας”, “Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι”, “Επιθεωρητής”, “Μιμίκος και Μαίρη”, “Θεοδώρα η μεγάλη”, “Καλοκαίρι και καταχνιά”, “Ο ανακριτής έρχεται”, “Τ’ αρραβωνιάσματα”, “Πρωτευουσιάνος”, “Η ζωή ειναι ωραία”, “Η Ρένα εξώκειλε”, “Η γυναίκα μου φάντασμα”, “Τόπο στα νιάτα”, “Οπερα της πεντάρας”, “Εύθυμη χήρα”, “Ήταν όλοι τους παιδιά μου”, “Λυσσιστράτη” κ.ά.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1951, στην ταινία Το παιδί μου πρέπει να ζήσει. Στην τηλεόραση συμμετείχε σε πολλά σήριαλ, (”Παράξενος ταξιδιώτης”, “Βασίλισσα Αμαλία”, “Μυστικοί αρραβώνες”, “Τυχεροί και άτυχοι”, “Το ξενοδοχείο”, “Αναδυομένη”, “Μη μου γυρνάς την πλάτη”, “Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του”, “Εύθυμη χήρα” κ.ά.) και σε θεατρικά (”Ο σοβαρός κύριος Ερνέστος”, “Η τελευταία θυσία” κ.ά.).

Σύζυγός της ήταν ο δημοσιογράφος – σεναριογράφος Γεώργιος Ρούσσος.

grcinema.wordpress.com