Σε σοβαρή κατάσταση ο ηθοποιός Αλέκος Τζανετάκος

Αλλη μία «καρπαζιά» -της ζωής αυτή τη φορά- για τον πλέον δημοφιλή και αγαπητό κωμικό του παλιού, καλού ελληνικού κινηματογράφου Αλέκο Τζανετάκο. Εδώ και λίγες μέρες νοσηλεύεται με πρόβλημα υγείας στο νοσοκομείο «Σωτηρία» και δίνει τη δική του παλικαρίσια μάχη. Πρόκειται για χρόνια κατάσταση, που τις τελευταίες ημέρες επιδεινώθηκε και η εισαγωγή του κρίθηκε άκρως αναγκαία. Δίπλα του οι αδερφές του και ο απλός κόσμος που του σφίγγει το χέρι και του δίνει κουράγιο. Αλλωστε, ο Αλέκος δίνει με σθένος -που πάντα τον διέκρινε- μάχη.

Η μεγάλη περιπέτεια της υγείας του εκλεκτού ηθοποιού ξεκίνησε προ τετραετίας, με μία δύσκολη εγχείρηση ανευρύσματος στην κοιλιακή αορτή που κράτησε δέκα ώρες! Ο Αλέκος Τζανετάκος δεν θέλησε ποτέ σε αυτές τις δύσκολες στιγμές να στρέψει επάνω του τους προβολείς της δημοσιότητας. Προτίμησε να μείνει στην αφάνεια και στη μοναξιά του. Η μοίρα στάθηκε σκληρή απέναντί του. Πρόσφατα παρουσιάστηκε πρόβλημα στο αίμα του και μεταφέρθηκε για νοσηλεία στο «Σωτηρία». Οι γιατροί δείχνουν αισιόδοξοι και πιστεύουν ότι θα το ξεπεράσει σύντομα.

Στο πλευρό του από την πρώτη στιγμή οι αδερφές του Κατερίνα και η γνωστή επίσης ηθοποιός Νινή Τζάννετ, η οποία δήλωσε στην «Espresso»: «Ο αδερφός μου έχει παίξει σε 250 περίπου ταινίες και σε πολλά θεατρικά έργα. Και όμως, οι ιθύνοντες της τηλεοράσεως με το πέρασμα του χρόνου, παρά το γεγονός ότι ο Αλέκος λατρεύτηκε όσο λίγοι καλλιτέχνες από το κοινό, τον αγνόησαν. Πέρασε δύσκολες ώρες ο Αλέκος, αλλά δεν το έβαλε κάτω. Και κυρίως, δεν συμβιβάστηκε με τα διάφορα “κυκλώματα”. Ξέρεις τι έλεγε πάντα ο αδερφός μου; “Δεν θα με στύψουν σαν λεμονόκουπα. Θα τους στύψω εγώ!”».

Βαθιά αξιοπρεπής άνθρωπος, αυτάρκης στην περηφάνια του, δεν θέλησε ποτέ να πει κουβέντα για... φίλους που τον αγνόησαν στον Γολγοθά ττου προσωπικού του δράματος με την κλονισμένη υγεία του. Αλλωστε, στη μακρά καλλιτεχνική του πορεία δεν βρέθηκε συνάδελφός του να παραπονεθεί ότι ήρθε ποτέ σε σύγκρουση μαζί του. Για όλους είχε πάντα μία καλή κουβέντα. Και απέδιδε ζωντανά την προσωπικότητά του ο στίχος που του είχε αφιερώσει κάποτε ο αείμνηστος θεατρικός συγγραφέας, επιθεωρησιογράφος και δημοσιογράφος Παναγιώτης Παπαδούκας:

«Απ’ τους αρτίστες του ελαφρού ο πιο μπριόζος
Δυναμικός με κέφι πάντα και σκερτσόζος
Παίζει με τέχνη αληθινή,
Και μοναχός του γεμίζει τη σκηνή!»

Ο θεατρικός συγγραφέας Βύρων Μακρίδης, με τον οποίο έχει συνεργαστεί πολλές φορές στο θέατρο, πληροφορήθηκε από εμάς για την περιπέτεια της υγείας του Τζανετάκου και δεν μπόρεσε να κρύψει τη βαθιά του συγκίνηση: «Ο Αλέκος έλαμψε ως “χρυσός δεύτερος” του θεάτρου και του κινηματογράφου. Στήριζε όλους τους “πρώτους”, και ειδικά τον Κώστα Βουτσά. Συνεπής, εξαίρετος επαγγελματίας, χαρισματικός καλλιτέχνης και αγαπημένος φίλος. Του εύχομαι να γίνει γρήγορα καλά» μας δήλωσε.

Σε ένα κρεβάτι τώρα στη «Σωτηρία» ο Αλέκος Τζανετάκος, ξεχασμένος από συναδέλφους, όχι όμως και από το κοινό που τον λάτρεψε, δίνει μόνος μία δύσκολη μάχη και αναπολεί τις όμορφες ώρες που πέρασε στα πλατό και στο σανίδι του θεάτρου. Τι και αν έσβησαν τα φώτα της ράμπας; Τέτοια αστέρια λάμπουν για πάντα...
ΠΗΓΗ

Βαγγέλης Πλοιός

O Βαγγέλης Πλοιός είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Γεννήθηκε στο Περιστέρι στις 13 Νοεμβρίου 1937. Σπούδασε κλασσικό μπαλέτο στη σχολή της Έλλης Ζουρούδη. Το 1953 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή του θεάτρου «Ρεξ» σε χορόδραμα της Έλλης Ζουρούδη. Διδάχτηκε υποκριτική από το Δημήτρη Ροντήρη και μαθήματα φωνητικής και σολφέζ από τον Ζοζέφ Ριτσιάρδη.
Το 1956 αποκτά την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος του ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο και αρχίζει τη θεατρική του καριέρα.
Το 1998-99 ολοκληρώνεται ο κύκλος της θεατρικής του διαδρομής στο Ηρώδειο με την κωμωδία του Αριστοφάνη Πλούτος (στο ρόλο του Βλεψείδημου).
Έχει υπηρετήσει σε όλα τα είδη θεάματος: Πρόζα, Επιθεώρηση, Οπερέτα, Χορόδραμα, Ρεβύ πίστας, Βαριετέ, Κινηματογράφο, Τηλεόραση.
Το 1978, κατ' εντολή της ιδιωτικής σχολής Γουναράκη-Μπάξτερ, σκηνοθέτησε την Ειρήνη του Αριστοφάνη (σε παιδική διασκευή της Σοφίας Ζαραμπούκα) με πρωταγωνιστές τους λιλιπούτειους μαθητές της σχολής. Η παράσταση πραγματοποιήθηκε στο θέατρο Ακροπόλ με μεγάλη επιτυχία.
Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του πορείας συνεργάστηκε, στο θέατρο και στον κινηματογράφο, με όλους τους μεγάλους και καταξιωμένους καλλιτέχνες της εποχής του και υπήρξε αδελφικός φίλος και συνεργάτης του Ντίνου Ηλιόπουλου.
Επίσης συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με τον θεατρικό επιχειρηματία Βασίλη Μπουρνέλλη στα θέατρα : Ακροπόλ, (Ιπποκράτους) Μπουρνέλλη (Λεωφόρο Αλεξάνδρας) και Εθνικός Κήπος(Πλατεία Συντάγματος)
Περιόδευσε ανά την Ελλάδα με τον δικό του θίασο, αλλά , και με άλλους θιάσους σαν βασικό στέλεχος. Επίσης περιόδευσε στην Κύπρο και στην Αίγυπτο.
Πρόσφατη τηλεοπτική εμφάνιση -με μεγάλη ερμηνευτική επιτυχία- έκανε στην σειρά Στο παρά πέντε.(ερμήνευσε τον πατέρα του δολοφόνου, στο γηροκομείο)
Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Ρία Δελούτση απ’ το 1970 και έχουν ένα γιό, το Γιώργο Πλοιό.
Τον Απρίλιο του 2007 ήρθε στον κόσμο και το πρώτο τους εγγονάκι, ο Βαγγελάκης τζούνιορ και στις 8 Δεκεμβρίου 2008 ήρθε και το δεύτερο εγγονάκι, η μικρούλα Ελευθερία - το όνομα της γιαγιάς.

Φιλμογραφία

• Η θεία απ΄ το Σικάγο (1956, Φίνος Φίλμ, σκηνοθεσία Αλέκος Σακελλάριος).
• Ένας ήρως με παντούφλες (1956, Άνζερβος φίλμ, σκηνοθεσία Α. Σακελλάριος )
• Της νύχτας τα καμώματα (1957, Τζάλ φίλμ, σηνοθεσία Τζανής Αλιφέρης)
• Το μυστικό της κατηγορούμενης (1957, Νόβακ φίλμ, σκηνοθεσία Νόβακ)
• Το κορίτσι της αμαρτίας .... Κώστας (1958, Δ. Αθανασιάδης, σκηνοθεσία Δ. Αθανασιάδης)
• Ερωτικά σκάνδαλα (1958, Δ. Αθανασιάδης, σκηνοθεσία Δ. Αθανασιάδης )
• Κρουαζιέρα στη Ρόδο 1959, Μέρ φίλμ (Μεραβίδης) σκηνοθεσία Γ. Δαλιανίδης)
• Ραντεβού στην Κέρκυρα (1959, Ολύμπια φίλμ, σκηνοθεσία Ντίμης Δαδήρας)
• Τρεις μάγκες στο Παρθεναγωγείο (1959, Αθανασιάδης φίλμ, σκηνοθεσία Δ. Αθανασιάδης)
• Ο Θύμιος τα 'κανε θάλασσα .... Ντίνος (1959, Αφοί Καρατζόπουλοι, σκηνοθεσία Α. Σακελλάριος )
• Ο Μιχάλης ο Σκιαθίτης (1960, Green Park Projection, σκηνοθεσία Jon Hegram)
• Αγαπούλα μου (1960, Αθανασιάδης φίλμ )
• Ο αντάρτης του βάλτου (1962) Αθανασιάδης φίλμ )
• Ήρθες αργά .... Απόστολος (1961) Μέρ φίλμ Σκηνοθεσία :Μ. Πλυτά
• Έξυπνοι και κορόιδα .... Χρήστος (1962 Αθηνά φίλμ (Θ.Σύλλιας), σκηνοθεσία Χ. Αποστόλου)
• Οι άσσοι της τράκας (1962 Σαμπατάκος Νίκος, σκηνοθεσία Γλυκοφρύδη)
• Ο διαιτητής (1963 Σπέντζος φίλμ, σκηνοθεσία Φ. Φιλαχτός)
• Η καρδιά της μάνας (1963 Σαμπατάκος Νίκος, σκηνοθεσία Ερ. Θαλασσινός)
• Ήταν όλοι τους κορόιδα(1964 Σαμπατάκος Νίκος, σκηνοθεσία Ερ. Θαλασσινός )
• Ο θαλασσόλυκος(1964 Σαμπατάκος Νίκος, σκηνοθεσία Κ. Χατζηχρήστος)
• Είναι βαρύς ο πόνος μου (1965 Σαμπατάκος Νίκος, σκηνοθεσία Χ. Αποστόλου)
• Κάλιο πέντε και στο χέρι .... Φάνης (1965 Κουρουνιώτης, σκηνοθεσία Ερ. Θαλασσινός )
• Παράνομοι πόθοι (1966 Τζάλ φίλμ, σκηνοθεσία Παύλος Τάσιος)
• Πλήγωσες την αγάπη μου (1966 ΓΟΥΝΑΡΗΣ φίλμ, σκηνοθεσία Μ. Νικολόπουλος)
• Πατέρα κάτσε φρόνιμα (1967 Καραγιάννης-Καρατζόπουλος, σκην: Κ. Καραγιάννης)
• Η κοροϊδάρα ......Ντούλης (1967 Καραγιάννης-Καρατζόπουλος, σκην: Κ. Καραγιάννης )
• Ο Ανακατωσούρας .... φίλος (1967 Ρουσόπουλος-Λαζαρίδης-Σαρρής, σκην: Γ. Λαζαρίδης)
• Ο πιο καλός ο μαθητής (1968 Καραγιάννης-Καρατζόπουλος, σκην: Κ. Καραγιάννης)
• Ποιός Θανάσης .... Αλέκος (1969 Φίνος Φίλμ, σκηνοθεσία: Θ. Βέγγος)
• Ο Σταύρος είναι πονηρός (1970 Ν. Παπαδόπουλος, σκηνοθεσία: Ο. Κωστελέτος)
• Ένας ξένοιαστος παλαβιάρης (1971 Φίνος Φίλμ, σκηνοθεσία: Ερ.Θαλασσινός)
• Η κόμισσα της Κέρκυρας....το ντράμερ (1971, Φίνος Φίλμ, σκηνοθεσία Α. Σακελλάριος )
• Οι απάνθρωποι (1972, Καραγιάννης-Καρατζόπουλος, σκην. Παύλος Φιλίππου)
• Παρθενική σάρκα (1974, Arge film Γεωργιάδης)

Επίσης, συμμετείχε και σε πολλές βιντεοταινίες με τον Κώστα Βουτσά, τη Ρένα Βλαχοπούλου, τον Πάνο Μιχαλόπουλο, Το Γιάννη Γκιωνάκη κ.ά.

Τηλεοπτικές σειρές

• Από την κωμωδία στο δράμα (ΕΡΤ)
• Απ' τον παππού στον εγγονό(ΥΕΝΕΔ)
• Ο Ντίνος στη χώρα των θαυμάτων (Πισσάνος)
• Τ' αστέρια λάμπουν (Αστήρ tv)
• Μεθοριακός σταθμός (Κάνιστρας tv)
• Η Θέμις έχει κέφια (ΕΡΤ)
• Ο μικρός Αλέξης (Διας)
• Αστέρια στ' αστέρια (Πισσάνος)
• Ο ανθρωπάκος (Πισσάνος)
• Το θέατρο της Δευτέρας(ΕΡΤ)
• Αξιότιμοι κύριοι (ΕΡΤ)
• Η ζωή που δεν έζησα (Παπανδρέου tv)
• Μετράω στιγμές Άνωσις, Mega Channel)
• Στο παρά πέντε (Άνωσις, Mega Channel)
• Γοργόνες (Mega Channel)

ΠΗΓΗ

Ιάκωβος Ψαρράς

Ο Ιάκωβος Ψαρράς (Νάξος, 1936 - Θεσσαλονίκη, 21 Νοεμβρίου 2006) ήταν ηθοποιός, από τις πιο σεμνές παρουσίες του θεάτρου.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Νάξο. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, με το οποίο συνδέθηκε στενά, συνεργαζόμενος για πολλά χρόνια με τους περισσότερους σκηνοθέτες και παίζοντας πολλούς ρόλους. Η πρώτη του εμφάνιση έγινε σε ηλικία 20 ετών. Από τότε και για 50 συναπτά χρόνια, υπηρέτησε το Θέατρο. Παντρεύτηκε τις ηθοποιούς Μαρούλα Ρώτα (με την οποία απέκτησε ένα παιδί) και Ιλιάνα Λαζαρίδου, με την οποία απέκτησε ένα δεύτερο παιδί. Ο Ψαρράς πέθανε το Νοέμβριο του 2006, έπειτα από εγχείριση ανοικτής καρδιάς, στην οποία υπεβλήθη σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης.

Θεατρική παρουσία

Το ντεμπούτο έγινε με το θίασο του Αλέκου Αλεξανδράκη στο έργο του Πρίσλεϊ O ανακριτής έρχεται και συνέχισε με τους θιάσους Μουσούρη, Παπά, Λαμπέτη, Μινωτή- Παξινού και πολλών μεγάλων ηθοποιών, όπως και με το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν, με το ΚΘΒΕ και με το Εθνικό (1976- 1997). Υπήρξε δάσκαλος στη Σχολή του Εθνικού. Το 1964 υπήρξε ιδρυτικό μέλος του «Αρματος Θεάτρου». Το 2000 επέστρεψε στο Εθνικό για να παίξει τον ρόλο του θεράποντα στον «Οιδίποδα». Παρέμεινε στο θέατρο μέχρι το τέλος της ζωής του. Η τελευταία του εμφάνισή έγινε στην «Ανδρομάχη» του Ευριπίδη (από την εταιρεία «Αιχμή»), που περιόδευε σε όλη την Ελλάδα έως τον Σεπτέμβριο του 2006.

Κινηματογραφική παρουσία

Στον κινηματογράφο έπαιξε σε ταινίες, όπως «Ωρες αγάπης, ώρες πολέμου», «Η δίκη των δικαστών» Εκτός από ηθοποιός, ήταν και λογοτέχνης, καθώς ασχολήθηκε και με την ποίηση. Το 1978 δημοσίευσε την ποιητική συλλογή "Μνήμες" . Τα τελευταία χρόνια έπαιξε και σε ταινίες μικρού μήκους, με πιο πρόσφατη το «Ολα πάνε ρολόι» της Σοφίας Δάντη (2002).

Τηλεόραση

Ο Ιάκωβος Ψαρράς εμφανίστηκε επίσης και με μεγάλη επιτυχία σε κωμικές αλλά και δραματικές σειρές της μικρής οθόνης. Ορισμένες τηλεοπτικές συμμετοχές του ήταν σε σειρές, όπως «Τα λιονταράκια του κυρ Ηλία» (1985), «Τρίτο στεφάνι» (1995), «Το χρώμα του φεγγαριού» (1996). Το τηλεοπτικό κύκνειο άσμα του ήταν η σειρά «Alma libre: Ελεύθερη Ψυχή».ΠΗΓΗ